Pies w podróży » Jedziemy samochodem

Wybieramy miejsce dla psa w samochodzie 


Miejsce, które zdecydujemy się przeznaczyć dla psa, zależy od jego wielkości, rodzaju samochodu, jakim dysponujemy oraz ilości i potrzeb podróżujących nim osób. Chodzi o to, by tak zaplanować i wybrać niezbędne wyposażenie, żeby wszyscy mogli czuć się wygodnie i bezpiecznie, a pies nie mógł swobodnie przemieszczać się w samochodzie, co jest szczególnie ważne w przypadku kolizji. Zakup wyposażenia warto poprzedzić poważnym zastanowieniem, które miejsce, po uwzględnieniu wszystkich członków rodziny, będzie dla psa najlepsze i od początku go do niego przyzwyczajać. Jeśli przeznaczymy dla niego połowę tylnego siedzenia, ulokujmy go po prawej stronie, za siedzeniem pasażera, żeby kiedy trzeba go będzie wypuścić z samochodu, wyskoczył na chodnik, a nie zapchaną samochodami, ruchliwą ulicę.


Sposób przewożenia psa zależy od jego wielkości oraz rodzaju samochodu
 
 

  • Duży pies 

W samochodzie typu hatchback lub kombi, najlepiej przewozić go w przestrzeni bagażowej. Oczywiście pod warunkiem, że jest całkowicie pusta, bo jeśli obok niego postawimy ciężką, nieprzymocowaną walizkę, podczas hamowania może się przesunąć i połamać mu nogi. To miejsce doskonale zdaje egzamin, zwłaszcza w deszczowy dzień, bo wnętrze samochodu pozostaje czyste, poza tym pies ma więcej swobody. Trzeba je jednak odpowiednio przygotować. Na spód kładziemy matę przeciwpoślizgową a na długie trasy dodajemy dopasowany wielkością materac, żeby się nie przesuwał i psu było wygodnie. Przestrzeń bagażnika oddzielamy od wnętrza samochodu specjalną metalową kratą lub zbudowaną z solidnych prętów przegrodą. Jest to optymalne rozwiązanie zarówno dla psa, jak i dla pasażerów, bo w przypadku kolizji lub ostrego hamowania pies zatrzyma się na przegrodzie. Przy zakupie trzeba je bardzo dokładnie obejrzeć i zapytać sprzedawcę, czy posiadają atest. Oferta jest bardzo duża: są przegrody składane, rozsuwane, które są wygodne, bo można je dopasować do każdego modelu samochodu, ale większość z nich nie zapewnia tego co najważniejsze: bezpieczeństwa. Wprawdzie uniemożliwiają psu przedostanie się do wnętrza samochodu, ale jak wykazują badania, w przypadku niewielkiej nawet kolizji wyskakują z miejsca, w którym zostały zamontowane. Najczęściej łamią się na wiele ostrych kawałków i powodują większe obrażenia psa i pasażerów, niż w przypadku, gdyby ich nie było.
 
Wewnątrz specjalna miska, z której podczas jazdy nie wylewa się woda

Mimo tych wad właściciele psów bardzo je lubią i chętnie stosują, bo są łatwe w montażu, można je w każdej chwili wyjąć i schować w garażu, a kiedy trzeba, ponownie zamontować. Niektórzy zdają sobie sprawę z ich wad i niedoskonałości, ale są przekonani, że skoro jeżdżą z psem tylko po mieście, a nie w dalekie trasy, nic im nie grozi. Wprawdzie wypadki zdarzają się rzadko, ale niestety się zdarzają, bo nigdy nie wiadomo gdzie pojawi się szaleniec pędzący przez miasto z prędkością ponad 100 km na godzinę, który po drodze rozbije kilka samochodów. Lepiej więc zdecydować się na solidną, zamontowaną na stałe przegrodę, zwłaszcza, że w tym miejscu będzie mało widoczna i nikomu nie będzie przeszkadzać. Nie wolno tego lekceważyć, ponieważ jest to nie tylko kwestia komfortu, ale przede wszystkim bezpieczeństwa.
 

Z taką osłoną samochodowi nic nie grozi

Osoby bardzo dbające o swój samochód często obawiają się, że pies zarysuje lakier na zderzaku. Rzeczywiście może się to zdarzyć, ale żeby temu zapobiec wystarczy włożyć na dno bagażnika dość sztywną matę, na tyle dużą, by móc ją wyciągnąć do przodu i osłonić zderzak w momencie, gdy pies wskakuje lub wyskakuje z samochodu. Przed zamknięciem bagażnika trzeba oczywiście zawinąć ją do środka. W tym miejscu pies nie jest niczym przypięty, trzeba więc zostawić mu obrożę, za którą przytrzymamy go w momencie otwierania bagażnika, żeby niespodziewanie nie wyskoczył nam na ulicę. Niestety w przypadku najechania na tył samochodu, pokrywa bagażnika może sie otworzyć i wtedy nie ma szans, żeby go zatrzymać. Dlatego koniecznie trzeba go zachipować, a do obroży przyczepić adresówkę z numerem telefonu właściciela oraz informacją, że pies posidada chip i trzeba go odczytać.

Zdecydowanie najlepszym i najbardziej bezpiecznym rozwiązaniem są solidne, metalowe klatki dopasowane do modelu samochodu oraz wielkości bagażnika. Osoba posiadająca dwa psy może kupić klatkę dzieloną. Są także klatki dzielone w dowolnych proporcjach na dwie części, jedna przeznaczona dla psa, druga na bagaż. Wszystkie oprócz funkcjonalności mają dwie dodatkowe zalety: kontrolowaną strefę zgniotu i pewność, że jeśli przez nieuwagę nie przytrzymamy psa przy otwieraniu bagażnika, sam nie wyskoczy na ruchliwą ulicę. Są one bardzo chętnie wykorzystywane przez właścicieli psów wystawowych, którzy często pokonują bardzo duże odległości, są świadomi zagrożeń na drogach i chcą swoje psy jak najlepiej przed nimi chronić. Taka klatka zdecydowanie najlepiej ze wszystkich spełnia to zadanie.
 

Profesjonalna klatka transportowa

W samochodzie typu sedan przestrzeń bagażowa nie nadaje się do transportu psa, ponieważ nie ma w niej dostępu świeżego powietrza. Duży pies musi więc podróżować na tylnym siedzeniu. Warto na nie położyć specjalną matę, która bardzo skutecznie zapobiega pobrudzeniu lub uszkodzeniu tapicerki, zwłaszcza gdy pada deszcz i pies wnosi na łapach sporo ulicznego błota. Można ją dostosować do wnętrza samochodu i potrzeb użytkownika. Jest bardzo łatwa do utrzymania w czystości i rozłożenia, bo wiesza się ją na zagłówkach. Jeśli pies zostaje w domu, można ją wozić w bagażniku i wyciągać tylko w razie potrzeby. Osoby, które mają w samochodzie welurową tapicerkę docenią ja szczególnie w okresie linienia.  


Istnieją maty, które składają się z jednej części i zakrywają całe siedzenie oraz takie, które jak ta na zdjęciu, posiadają pośrodku zamek błyskawiczny, umożliwiający ich rozdzielenie. Wówczas część maty można opuścić w dół, co jest bardzo wygodne, bo na tylnym siedzeniu może podróżować jedocześnie pasażer i jego pies. Dobra mata powinna mieć specjalne otwory, przez które można przełożyć pasy bezpieczeństwa. W niektórych z nich, po bokach, na wysokości oparć są bardzo praktyczne kieszenie, do których można włożyć różne podręczne drobiazgi. Często są tak skonstruowane, że chronią również tapicerkę drzwi a po zapięciu wszystkich zamków powstaje przestrzeń kształtem przypominająca wannę. Idealne rozwiązanie na powrót ze szkolenia lub wycieczki na grzyby.

Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że tego rodzaju aranżacja wnętrza wprawdzie chroni tapicerkę, ale w przypadku gwałtownego hamowania nie jest w stanie zatrzymać psa na tylnym siedzeniu. Nie chroni przed tym również dość często montowana za przednim siedzeniem siatka. Jest bardzo przydatna, kiedy pies ma zwyczaj opierać głowę na ramieniu swojego pana, a w upalne dni ziajać i zalewać je śliną, bo uniemożliwia psu niepokojenie kierowcy i nie rozprasza jego uwagi, ale podczas wypadku, zarówno na bezpieczeństwo psa, jak i jego właścicieli niestety nie ma wpływu.
 

Dlatego podróżujący w tym miejscu pies koniecznie musi być przypięty pasem bezpieczeństwa, który nie będzie ograniczał mu swobody jeśli chodzi o zmianę pozycji, ale spowoduje, że podczas hamowania nie zostanie wyrzucony do przodu, tylko pozostanie na swoim miejscu. Zakres swobody regulujemy specjalnym łącznikiem, (zdjęcie na dole) który za niewielkie pieniądze można kupić w każdym dobrym sklepie zoologicznym. Z jednej strony dopinamy go do pasa bezpieczeństwa w jaki wyposażony jest pies, z drugiej wpinamy w zaczep przewidziany na pasy samochodowe. Nigdy nie wolno przywiązywać psa za obrożę do zagłówka lub gdziekolwiek indziej, bo przy hamowaniu grozi mu uduszenie.

 

Kupując pasy trzeba wybrać taki model, który jednocześnie można używać tak jak szelki, wtedy prosto z samochodu, bez ich ściągania, pies może pójść na spacer. Wystarczy do tego samego uchwytu zamiast łącznika wpiąć smycz. Przypinamy ją dopóki pies jest jeszcze w samochodzie i dopiero wtedy pozwalamy mu z niego wyjść. Po dłuższej jeździe otwarcie drzwi powoduje, że pies natychmiast próbuje wyskoczyć na zewnątrz. Przy ruchliwej drodze lub ulicy nie można mu na to pozwolić, bo może wpaść pod samochód. Niestety bardzo wiele osób to bagatelizuje. Tłumaczyłam to kiedyś znajomemu, który też lekceważył to zagrożenie, ale wiedział swoje. Któregoś dnia zjawił się w moim domu roztrzęsiony i blady jak ściana. Okazało się, że zatrzymał się na trasie, otworzył drzwi samochodu, w dodatku od strony drogi, zamiast pobocza, jego sznaucer olbrzym wyskoczył prosto pod nadjeżdżający samochód i zginął na miejscu. Nie miał odwagi wrócić do domu i powiedzieć dzieciom, że ich ukochany pies nie żyje. Prosił, żeby mu pomóc w znalezieniu hodowli sznaucerów, w której są szczenięta bo chciał natychmiast kupić psa mając nadzieję, że jak wróci z nim do domu, dzieci mu prędzej wybaczą. Pies często działa pod wpływem impulsu, to właściciel musi za niego myśleć i chronić go przed wypadkiem. Tym razem niestety zawiódł.  
 
  • Mały pies 

Małe pieski najbardziej lubią podróżować na kolanach właściciela, niestety jest to miejsce bezpieczne tylko do momentu, zanim samochód ruszy. Wiadomo, że w razie ostrego hamowania każdy człowiek odruchowo wyciąga ręce do przodu, żeby nie uderzyć głową w deskę rozdzielczą, a psa nikt nie utrzyma, niewiele by to zresztą pomogło. Jeśli już chcemy mieć go blisko siebie, lepiej położyć mu kocyk na podłodze, pod nogami, bo w razie hamowania nic mu się nie stanie. Najlepiej jednak przewozić go na tylnym siedzeniu w pasach bezpieczeństwa, ewentualnie w tzw. gniazdku, lub w specjalnym, odpornym na zgniecenie transporterze.
 

Wbrew temu co sie powszechnie sądzi, małe pieski doskonale czują się w pasach pod warunkiem, że są elastyczne, odpowiedniej wielkości i bardzo dobrze dopasowane, żeby się nie przesuwały i nie uwierały. Sposób ich zapinania jest identyczny, bez względu na rozmiar. O ich jakości decydują klamry, muszą mieć specjalne blokady, dzięki którym, nawet przy ostrym hamowaniu, nie dojdzie do ich rozpięcia. Łącznik musi być tak wyregulowany, żeby pies nie zeskoczył z siedzenia, natomiast mógł się swobodnie odwrócić i położyć na drugim boku.  
 

Najmniejsze pieski, takie jak york lub chihuahua, można ulokować w tzw. gniazdku. Pies musi być w szelkach, w gniazdku jest specjalny uchwyt, do którego należy go przypiąć. Koniecznie muszą być szelki a nie obroża, która jest niebezpieczna, bo w przypadku hamowania może psa udusić. Gniazdko jest bardzo wygodne, można je zawiesić na dowolnie wybranym fotelu i przypiąć do oparcia na przedniej, lub jeśli ktoś woli, tylnej stronie przednich foteli, bo w ten sposób osoby siedzące z tyłu mają go cały czas na oku. Fakt, że gniazdko jest głębokie i przytulne, daje psu wyjątkowe poczucie komfortu i bezpieczeństwa.

Dla trochę większych psów konieczny jest klasyczny transporter, wykonany z odpornego na zgniecenie plastiku. Pies musi być do niego wcześniej przyzwyczajony. Jeśli postawimy go z otwartymi drzwiczkami w mieszkaniu i od czasu do czasu włożymy do niego coś smacznego, szybko go polubi i w samochodzie nie będzie miał najmniejszych oporów, żeby z niego korzystać. Rozmiar trzeba dobrać do wielkości psa oraz miejsca w samochodzie. Musi być na tyle wysoki, żeby pies mógł w nim stanąć i na tyle duży, żeby się mógł obrócić.

Mały transporter powinien mieć możliwość przypięcia samochodowym pasem bezpieczeństwa. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że wprawdzie tego rodzaju pas zapobiega przesuwaniu się transportera podczas normalnej jazdy, ale na skutek ostrego hamowania dociska transporter z taką siłą, że pod jego naciskiem plastik po prostu się łamie. Duży powinien być takiej wielkości, żeby można go było zablokować między oparciem tylnego siedzenia i tyłem fotela kierowcy lub siedzącego obok niego pasażera. W tym przypadku lepiej sprawdzi się dobrej jakości klatka, na tyle mocna, żeby nie uległa zgnieceniu podczas wypadku.  


Transporter do przewozu psa w samochodzie musi mieć uchwyty do przypięcia pasem

Niestety wiele osób ma opory przed stosowaniem klatek, bo uważają, że jest to ograniczenie wolności. Nie jest to prawda, jeśli pies jest do niej przyzwyczajony, bo w domu cały czas stoi otwarta, sam często do niej wchodzi i traktuje ją jak legowisko.
 

Crash test pokazuje, że ten transporter jest bardziej pułapką niż zabezpieczeniem 

Pamiętajmy:
  • nigdy nie wolno przewozić psa w bagażniku samochodu typu sedan, bo nie ma tam dostępu świeżego powietrza i pies może się udusić                                                    
  • w lecie nie wolno go również ani na chwilę zostawić samego w zamkniętym samochodzie, bo może się to skończyć udarem, którego pies nie przeżyje. 



Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2018
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.