Dzisiaj jest 28.03.2024
- Rasa - pochodzenie, rodowód
- OPIS RAS PSÓW od A do Z
- Kupno psa
- Adoptujemy psa ze schroniska
- Ekwipunek dla psa
- Wychowanie psa
- Problemy wychowawcze
- Szkolenie psa
- Pies w służbie człowieka
- Pies i prawo - obowiązki właściciela
- Charakter - tajniki psiej psychiki
- Agresja
- Jak zrozumieć psa ?
- Relacje psa z ludźmi i zwierzętami
- Żywienie według potrzeb
- Jak dobrze karmić ?
- Co warto wiedzieć o żywieniu
- Dodatki do psiej miski
- Ciekawostki na temat żywienia
- Jak dbać o oczy, uszy, zęby i ...
- Jak pielęgnować sierść
- PIELĘGNACJA SIERŚCI wg ras A-Z
- Problemy z psią sierścią
- Akcesoria do pielęgnacji sierści
- Dobór kosmetyków do rodzaju sierści
- Pies u fryzjera
- Wystawy psów rasowych
- Przygotowanie psa do wystaw
- Strategia wystawowa
- Wystawy - jak poprawić urodę ?
- Jedziemy po sukces
- Wsadzamy kij w mrowisko
- Spacer i rekreacja z psem
- Psie sporty
- Pies w podróży
- Wakacje z psem
- Wyjeżdżamy - a co z psem ?
- Pies w różnych miejscach i czasie
- Hodowla - rozród
- Sterylizacja - kastracja
- Profilaktyka zdrowotna
- Walka z pasożytami
- Pasożyty zewnętrzne
- Pasożyty wewnętrzne
- Jak pies zaraża się pasożytami ?
- Leczenie i profilaktyka
- Glista psia - Toxocara canis
- Tęgoryjec - Ancylostoma caninum
- Włosogłówka - Trichuris vulpis
- Robaczyca serca - Dirofilariosa
- Tasiemiec psi - Dipylidium caninum
- Tasiemiec bąblowcowy - Echinococcus granulosus
- Kokcydioza - Coccidiosis canum
- Lamblioza - Giardia intestinalis
- Choroby psów
- Pomoc w nagłych wypadkach
- Opieka nad chorym psem
- Problemy starszego wieku
- Słownik pojęć kynologicznych
- Książki, które warto przeczytać
- Ciekawostki na temat psów
- Opinie na temat karm MILLS FARM
Kromfohrländer
Wybierz inną rasę
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/symbol_pielegnacja3(1).jpg)
Istnieją dwie odmiany szaty kromfohrlandera:
Umaszczenie:
Na tułowiu: podstawowa barwa - biała. Znaczenia - od jasnobrązowych po ciemnobrązowe. Różnych rozmiarów łaty lub czaprak. W przypadku brązowego podszycia, końce sierści mogą być czarne.
Na głowie: od jasnobrązowych po intensywnie ciemnobrązowe znaczenia na policzkach, powyżej oczu i na uszach; rozmieszczone tak symetrycznie, jak to możliwe, rozdzielone białą strzałką, sięgającą bez przerw aż do czoła lub karku (symetryczna maska ze strzałką).
Pielęgnacja sierści
Sposób pielęgnacji kromfohrländera zależy od rodzaju owłosienia. Utrzymanie szaty psa krótkowłosego jest dużo mniej pracochłonne od szorstkowłosego, które wymaga regularnego trymowania.
Trzeba pamiętać, żeby zawsze szczotkować z włosem, ponieważ czesząc pod włos niszczy i wyłamuje się sierść. Tak jak w przypadku innych psów, sierści kromfohrländera nigdy nie wolno szczotkować na sucho. Przed szczotkowaniem trzeba ją zawsze spryskać odpowiednią odżywką. Dla psa krótkowłosego najlepsza będzie odżywka zawierająca naturalne olejki, ponieważ ten typ owłosienia jest szczególnie podatny na przesuszenie, wskutek czego włos traci elastyczność, staje się matowy i łamliwy. Dla psa szorstkowłosego stosuje się specjalną odżywkę, która nie zmiękcza sierści.
Psy krótkowłose kąpiemy raz w miesiącu, szorstkowłose raz na dwa miesiące. Nie jest prawdą, że kąpiel niszczy włos, pod warunkiem, że używamy dobrych kosmetyków, specjalnie opracowanych dla tego typu owłosienia. Nigdy nie wolno stosować szamponów przeznaczonych dla ludzi, w tym również dla niemowląt, bo mają zbyt wysokie pH, wysuszają i niszczą sierść.
Psa wstawiamy do wanny na antypoślizgową podkładkę i dokładnie moczymy sierść ciepłą wodą. Nakładamy odpowiednio rozcieńczony szampon, rozprowadzamy go na całej sierści i myjemy unikając energicznego szorowania. Myjemy ją zawsze dwukrotnie, specjalnym szamponem dostosowanym do rodzaju sierści i za każdym razem dokładnie spłukujemy, również pod brzuchem, bo tam spływa najwięcej piany.
Jeśli mamy problem z kolorem do pierwszego mycia możemy zastosować szampon intensyfikujący tę barwę, która wymaga poprawienia a do drugiego mycia szampon dostosowany do rodzaju owłosienia. Po dokładnym spłukaniu i odciśnięciu sierści ręcznikiem nakładamy balsam-odżywkę, równomiernie ją rozprowadzamy i pozostawiamy na 3-5 minut. Odżywka jest niezbędna, ponieważ ułatwia rozczesywanie, odbudowuje otoczkę włosa, odżywia, uelastycznia sierść i skutecznie zapobiega jej plątaniu i filcowaniu. Na koniec odciskamy sierść dobrze wchłaniającymi wilgoć ręcznikami i suszymy letnią suszarką, szczotkując ją zgodnie z kierunkiem włosa. Jeśli w trakcie suszenia spryskamy sierść odżywką do szczotkowania nie będzie się elektryzowała i plątała.
Czystość bez kąpieli
Jeśli z jakichś względów kąpiel jest niewskazana lub nie mamy na nią czasu, możemy przywrócić sierści czystość przy pomocy specjalnego lotionu. Najlepiej naciągnąć warstewkę waty na włosianą lub drucianą szczotkę, zwilżyć ją lotionem i wyszczotkować. Brud pozostanie na wacie, a sierść po wyschnięciu będzie pachnąca i czysta. Szorstką sierść można również wyczyścić przy pomocy specjalnego pudru. Nanosimy go na sierść, równomiernie rozprowadzamy, odczekujemy kilka minut a na zakończenie dokładnie szczotkujemy włosiana szczotką. Sierść po tym czyszczeniu jest nie tylko wyraźnie odświeżona, ale dodatkowo bardziej szorstka.
Trymowanie
Trymowanie dotyczy oczywiście tylko psa szorstkowłosego. Kromfohrländer o takim owłosieniu nie linieje, sam więc martwej sierści się nie pozbędzie. Martwe włosy obumierają, obok nich wyrastają następne, a potem jeszcze następne. Sierść przy skórze staje się coraz bardziej zbita, wskutek czego skóra jest słabo wentylowana, co może prowadzić do powstania różnego rodzaju problemów skórnych. Dlatego też martwy włos musi być regularnie usuwany, również u tych psów, które nie są wystawiane. Bez trymowania pies nie będzie miał ani prawidłowej jakości sierści ani koloru. Zaniedbana sierść staje się coraz słabsza, matowa, staje się miękka, często poskręcana, pogarsza się kolor. Wynika stąd, że tylko regularne trymowanie gwarantuje utrzymanie sierści w dobrej kondycji. To nie jest tylko kwestia wyglądu, ale również zdrowia.
Trymowanie zaczynamy w wieku około 3-4 miesięcy w momencie, kiedy zauważymy, że uchwycony palcami włos daje się bez trudu wyskubać. Zaczynamy od grzbietu, potem wyskubujemy włos na bokach, szyi, przedpiersiu i zadzie. To pierwsze trymowanie jest najtrudniejsze, trzeba je robić bardzo delikatnie, małymi etapami. Każde następne, powtarzane co 3-4 miesiące będzie łatwiejsze, natomiast jeśli przestaniemy trymować, sierść znowu stanie się miękka i cały trud pójdzie na marne, bo trzeba ją będzie na nowo wypracować.
W wieku około 8-9 miesięcy zaczyna pojawiać się dorosła sierść. Jest to moment, w którym cały młodzieńczy włos musi być usunięty. Łatwo go poznać, bo jest matowy, odstający i bez problemu daje się wyskubać palcami. Dorosła sierść, jaka na jego miejsce wyrośnie, jest łatwiejsza do utrzymania w porządku pod warunkiem, że będzie regularnie trymowana.
Trymuje się tylko włos okrywowy. Poprawnie wykonane trymowanie powinno być bezbolesne, wszystko zależy od odpowiedniego uchwycenia włosa. Przede wszystkim trzeba usuwać po kilka włosów, bardzo pilnując, żeby razem z nimi nie wyskubać tych, które trzymają się mocno i jeszcze nie powinny być usunięte.
Szkic pokazuje, w jaki sposób trymuje się palcami. Lewą ręką przytrzymujemy pasemko włosów tak, żeby poniżej palców zostały włosy mocne, nieprzeznaczone do trymowania a powyżej te, które mają być usunięte. Prawą pociągamy wystający włos, zawsze zgodnie z kierunkiem jego wzrostu, czyli od szyi do ogona, a po bokach od góry do dołu. Dzięki takiemu trymowaniu pies będzie miał mocną, zdrowa sierść.
Jeśli trymujemy nożykiem trzymamy go tak jak na rysunku i również trymujemy w kierunku wzrostu włosa. Włos musi być wyciągnięty w całości, razem z cebulką, a nie ucięty.
Niestety przy braku wprawy w trymowaniu nożykiem zawsze istnieje ryzyko, że utniemy włos zamiast go usunąć. Trzeba bardzo uważać, żeby tak się nie stało, wtedy nasze działanie mija się z celem, bo martwy włos, tyle że krótszy, pozostał na swoim miejscu. Każdy musi wypróbować, co jest dla niego najwygodniejsze. Nie ma najmniejszego znaczenia, czym się posługujemy, ważne żeby pies był trymowany, bo to bardzo ułatwi utrzymanie jego szaty w dobrej kondycji.
Oprócz sierści regularnej pielęgnacji wymagają także oczy, uszy, zęby, pazury, łapy i gruczoły okołoodbytowe. Wskazówki jak je pielęgnować znajdują się tutaj.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/symbol_przygotowanie_do_wystaw3.jpg)
Normalne trymowanie psa wystawowego powinno się odbywać w systemie, który Anglicy nazywają "rolling coat". Polega to na tym, że raz na trzy miesiące połowa włosa okrywowego, tego najdłuższego, jest trymowana, podczas gdy druga połowa zostaje i dalej rośnie aż do następnego trymowania, które będzie miało miejsce za następne trzy miesiące. W tym momencie na miejsce poprzednio usuniętego włosa wyrósł już nowy. Przy tym sposobie trymowania pies ma cały czas poprawną sierść, ani na moment nie traci włosa okrywowego, który zakrywa podszerstek i chroni go przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi, zarówno przed zimnem jak i przed silnym nasłonecznieniem. Do tego przez cały czas ma typowy dla rasy wygląd.
W przypadku kromfohrländera najważniejsze jest utrzymywanie włosa w odpowiedniej długości - około 6 cm, nie może być za długi, bo zacznie się skręcać, a to jest niezgodne ze wzorcem rasy. Jeśli pies jest brudny trzeba go wykapać, ale psa szorstkowłosego kąpie się co najmniej dwa tygodnie przed wystawą, żeby sierść odzyskała właściwą teksturę. Do tej kąpieli warto zastosować szampon intensyfikujący kolor, bo to powoduje, że sierść jest zdecydowanie bardziej efektowna. Dwa dni przed pokazem dokładnie szczotkujemy psa, żeby usunąć resztki martwego włosa i jeśli trzeba usuwamy sterczące i psujące linię szaty włoski a ewentualne nierówności wyrównujemy nożyczkami degażujacymi.
Nie wolno zapominać o łapach. Pazury powinny być obcięte tak, żeby nie dotykały podłogi. Najlepiej zrobić to tydzień przed wystawą, bo gdyby się zdarzyło przyciąć któryś z nich zbyt krótko, przez kilka dni zdąży się wygoić. Włos miedzy opuszkami palców musi być wycięty, czasem w tym miejscu tworzy się zbity filc, który uwiera przy chodzeniu i powoduje odleżynę. Trzeba go ostrożnie wyciąć a skórę posmarować maścią leczniczą, żeby się wygoiła. Jest to bardzo ważne, bo pies może kuleć i nie będzie w stanie odpowiednio zaprezentować się w ruchu. Jeśli wystawa odbywa się w hali, na gładkiej betonowej posadzce, pies może się ślizgać i mieć trudności z utrzymaniem równowagi. Istnieje specjalny balsam, który tworzy na opuszce warstewkę przeciwpoślizgową, zwiększa przyczepność i pozwala zlikwidować ten problem.
Pamiętajmy, żeby psa nie zatuczyć! Nadwaga powoduje, że pies traci proporcje, elegancję i sportową sylwetkę, a przecież pies na wystawie musi biegać sprężyście i bez wysiłku, z wysoko podniesioną głową, bo tylko wtedy można liczyć na sukces.
Pół godziny wcześniej idziemy z psem na mały spacer, żeby się rozruszał i załatwił potrzeby fizjologiczne. Sierść będzie się wspaniale prezentowała, jeśli przed wejściem na ring wyszczotkujemy ją i spryskamy odżywką nabłyszczającą. Od tego momentu, aż do wejścia na ring pies nie może się położyć, żeby nie zabrudzić sierści. Jeśli z nim trochę w tym czasie pobiegamy wprawimy go w doskonały nastrój i będzie się lepiej wystawiał. Teraz już tylko sprawdzamy czy nie ma śpiochów w oczach, zakładamy stonowaną z barwą sierści ringówkę, po czym energicznym krokiem wchodzimy na ring.
Powodzenia!
Regulamin wystaw psów rasowych precyzuje: „Zabronione jest traktowanie szaty, skóry i nosa jakimikolwiek środkami, które zmieniają ich strukturę, kolor lub stan. Dopuszcza się jedynie strzyżenie, trymowanie, czesanie i szczotkowanie.”
Wystawa jest konkursem piękności, nie da się ukryć, że większość psów jest przygotowywana przy pomocy różnego rodzaju kosmetyków i zabiegów podkreślających lub poprawiających urodę. Jest to wiedza bardzo pilnie strzeżona, zdobywa się ją przeważnie metodą prób i błędów, dlatego zdecydowaliśmy się początkującym wystawcom to i owo podpowiedzieć. Zajrzyjcie do zakładki "Wystawy-jak poprawić urodę?" Ilość odwiedzin na tych stronach dowodzi, że ten temat budzi bardzo duże zainteresowanie.
Decyzja: poprawiać czy nie poprawiać, należy wyłącznie do właściciela. Tym, którzy się na to decydują radzimy: wypróbujcie wcześniej i nabierzcie wprawy, kosmetyków używajcie w domu a nie na wystawie, chyba, że w namiocie, zawsze dyskretnie i z umiarem.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/symbol_pielegnacja3(1).jpg)
Zgodnie ze wzorcem
Istnieją dwie odmiany szaty kromfohrlandera:
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/kromfohrlander-0523.jpg)
- szorstkowłosa - sierść o gęstej, szorstkiej strukturze, z wyraźną brodą. Długość włosa na kłębie i na grzbiecie nie może przekraczać 7 cm. Na bokach szata krótsza – ok. 3 cm. Włos na grzbiecie oraz kończynach przednich i tylnych jest bardziej szorstki niż na bokach tułowia. Wyraźnie dłuższy na pysku i kufie. Włos na uszach zależy od typu szaty na całym ciele. Podszycie krótkie i delikatne.
- krótkowłosa - sierść o gęstej, gładkiej strukturze, bez brody. Długość włosa na kłębie i na grzbiecie nie może przekraczać 7 cm. Na bokach krótsza – około 3 cm. Wszędzie przylegająca do ciała. Włos jest dłuższy na uszach, dolnych partiach szyi oraz klatce piersiowej. Obfite pióro na ogonie. Pożądane wyraźne pióra na udach oraz tylnej stronie przednich kończyn. Włos na pysku i kufie krótki. Podszycie krótkie i delikatne.
Umaszczenie:
Na tułowiu: podstawowa barwa - biała. Znaczenia - od jasnobrązowych po ciemnobrązowe. Różnych rozmiarów łaty lub czaprak. W przypadku brązowego podszycia, końce sierści mogą być czarne.
Na głowie: od jasnobrązowych po intensywnie ciemnobrązowe znaczenia na policzkach, powyżej oczu i na uszach; rozmieszczone tak symetrycznie, jak to możliwe, rozdzielone białą strzałką, sięgającą bez przerw aż do czoła lub karku (symetryczna maska ze strzałką).
Pielęgnacja sierści
Sposób pielęgnacji kromfohrländera zależy od rodzaju owłosienia. Utrzymanie szaty psa krótkowłosego jest dużo mniej pracochłonne od szorstkowłosego, które wymaga regularnego trymowania. Szczotkowanie
Zarówno psa krótkowłosego jak i szorstkowłosego szczotkuje się przeważnie raz w tygodniu. Szczególnie przy szorstkiej sierści zabieg ten jest bardzo ważny, bo pies nie linieje i jest to jedyny sposób na systematyczne usuwanie martwego włosa. Z kolei pies krótkowłosy gubi znaczne ilości włosa i szczotkowanie jest najlepszą metodą wyczesania go zanim powbija się w tapicerkę mebli. Najlepiej do tego nadaje się twarda włosiana szczotka o dosyć gęstej szczecinie.Trzeba pamiętać, żeby zawsze szczotkować z włosem, ponieważ czesząc pod włos niszczy i wyłamuje się sierść. Tak jak w przypadku innych psów, sierści kromfohrländera nigdy nie wolno szczotkować na sucho. Przed szczotkowaniem trzeba ją zawsze spryskać odpowiednią odżywką. Dla psa krótkowłosego najlepsza będzie odżywka zawierająca naturalne olejki, ponieważ ten typ owłosienia jest szczególnie podatny na przesuszenie, wskutek czego włos traci elastyczność, staje się matowy i łamliwy. Dla psa szorstkowłosego stosuje się specjalną odżywkę, która nie zmiękcza sierści.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/kromfohrlander-0525.jpg)
Kąpiel
Przed kąpielą sierść musi być zawsze bardzo dokładnie rozczesana a wszystkie ewentualne splątania i filce usunięte, bo pod wpływem wody ulegną zacieśnieniu i będą dużo trudniejsze do rozczesania.Psy krótkowłose kąpiemy raz w miesiącu, szorstkowłose raz na dwa miesiące. Nie jest prawdą, że kąpiel niszczy włos, pod warunkiem, że używamy dobrych kosmetyków, specjalnie opracowanych dla tego typu owłosienia. Nigdy nie wolno stosować szamponów przeznaczonych dla ludzi, w tym również dla niemowląt, bo mają zbyt wysokie pH, wysuszają i niszczą sierść.
Psa wstawiamy do wanny na antypoślizgową podkładkę i dokładnie moczymy sierść ciepłą wodą. Nakładamy odpowiednio rozcieńczony szampon, rozprowadzamy go na całej sierści i myjemy unikając energicznego szorowania. Myjemy ją zawsze dwukrotnie, specjalnym szamponem dostosowanym do rodzaju sierści i za każdym razem dokładnie spłukujemy, również pod brzuchem, bo tam spływa najwięcej piany.
Jeśli mamy problem z kolorem do pierwszego mycia możemy zastosować szampon intensyfikujący tę barwę, która wymaga poprawienia a do drugiego mycia szampon dostosowany do rodzaju owłosienia. Po dokładnym spłukaniu i odciśnięciu sierści ręcznikiem nakładamy balsam-odżywkę, równomiernie ją rozprowadzamy i pozostawiamy na 3-5 minut. Odżywka jest niezbędna, ponieważ ułatwia rozczesywanie, odbudowuje otoczkę włosa, odżywia, uelastycznia sierść i skutecznie zapobiega jej plątaniu i filcowaniu. Na koniec odciskamy sierść dobrze wchłaniającymi wilgoć ręcznikami i suszymy letnią suszarką, szczotkując ją zgodnie z kierunkiem włosa. Jeśli w trakcie suszenia spryskamy sierść odżywką do szczotkowania nie będzie się elektryzowała i plątała.
Czystość bez kąpieli
Jeśli z jakichś względów kąpiel jest niewskazana lub nie mamy na nią czasu, możemy przywrócić sierści czystość przy pomocy specjalnego lotionu. Najlepiej naciągnąć warstewkę waty na włosianą lub drucianą szczotkę, zwilżyć ją lotionem i wyszczotkować. Brud pozostanie na wacie, a sierść po wyschnięciu będzie pachnąca i czysta. Szorstką sierść można również wyczyścić przy pomocy specjalnego pudru. Nanosimy go na sierść, równomiernie rozprowadzamy, odczekujemy kilka minut a na zakończenie dokładnie szczotkujemy włosiana szczotką. Sierść po tym czyszczeniu jest nie tylko wyraźnie odświeżona, ale dodatkowo bardziej szorstka.Trymowanie
![](/library/Image/rasy/KROMFOHRLANDER/kromfohrlander_(1)_1.jpg)
Trymowanie dotyczy oczywiście tylko psa szorstkowłosego. Kromfohrländer o takim owłosieniu nie linieje, sam więc martwej sierści się nie pozbędzie. Martwe włosy obumierają, obok nich wyrastają następne, a potem jeszcze następne. Sierść przy skórze staje się coraz bardziej zbita, wskutek czego skóra jest słabo wentylowana, co może prowadzić do powstania różnego rodzaju problemów skórnych. Dlatego też martwy włos musi być regularnie usuwany, również u tych psów, które nie są wystawiane. Bez trymowania pies nie będzie miał ani prawidłowej jakości sierści ani koloru. Zaniedbana sierść staje się coraz słabsza, matowa, staje się miękka, często poskręcana, pogarsza się kolor. Wynika stąd, że tylko regularne trymowanie gwarantuje utrzymanie sierści w dobrej kondycji. To nie jest tylko kwestia wyglądu, ale również zdrowia.
Trymowanie zaczynamy w wieku około 3-4 miesięcy w momencie, kiedy zauważymy, że uchwycony palcami włos daje się bez trudu wyskubać. Zaczynamy od grzbietu, potem wyskubujemy włos na bokach, szyi, przedpiersiu i zadzie. To pierwsze trymowanie jest najtrudniejsze, trzeba je robić bardzo delikatnie, małymi etapami. Każde następne, powtarzane co 3-4 miesiące będzie łatwiejsze, natomiast jeśli przestaniemy trymować, sierść znowu stanie się miękka i cały trud pójdzie na marne, bo trzeba ją będzie na nowo wypracować.
W wieku około 8-9 miesięcy zaczyna pojawiać się dorosła sierść. Jest to moment, w którym cały młodzieńczy włos musi być usunięty. Łatwo go poznać, bo jest matowy, odstający i bez problemu daje się wyskubać palcami. Dorosła sierść, jaka na jego miejsce wyrośnie, jest łatwiejsza do utrzymania w porządku pod warunkiem, że będzie regularnie trymowana.
Trymuje się tylko włos okrywowy. Poprawnie wykonane trymowanie powinno być bezbolesne, wszystko zależy od odpowiedniego uchwycenia włosa. Przede wszystkim trzeba usuwać po kilka włosów, bardzo pilnując, żeby razem z nimi nie wyskubać tych, które trzymają się mocno i jeszcze nie powinny być usunięte.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/trymowanie2a.jpg)
Szkic pokazuje, w jaki sposób trymuje się palcami. Lewą ręką przytrzymujemy pasemko włosów tak, żeby poniżej palców zostały włosy mocne, nieprzeznaczone do trymowania a powyżej te, które mają być usunięte. Prawą pociągamy wystający włos, zawsze zgodnie z kierunkiem jego wzrostu, czyli od szyi do ogona, a po bokach od góry do dołu. Dzięki takiemu trymowaniu pies będzie miał mocną, zdrowa sierść.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/trymowanie1a.jpg)
Jeśli trymujemy nożykiem trzymamy go tak jak na rysunku i również trymujemy w kierunku wzrostu włosa. Włos musi być wyciągnięty w całości, razem z cebulką, a nie ucięty.
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/trymowanie3c.jpg)
Niestety przy braku wprawy w trymowaniu nożykiem zawsze istnieje ryzyko, że utniemy włos zamiast go usunąć. Trzeba bardzo uważać, żeby tak się nie stało, wtedy nasze działanie mija się z celem, bo martwy włos, tyle że krótszy, pozostał na swoim miejscu. Każdy musi wypróbować, co jest dla niego najwygodniejsze. Nie ma najmniejszego znaczenia, czym się posługujemy, ważne żeby pies był trymowany, bo to bardzo ułatwi utrzymanie jego szaty w dobrej kondycji.
Higiena
Oprócz sierści regularnej pielęgnacji wymagają także oczy, uszy, zęby, pazury, łapy i gruczoły okołoodbytowe. Wskazówki jak je pielęgnować znajdują się tutaj.
Jak dobrać akcesoria oraz kosmetyki do potrzeb i rodzaju sierści:
- Akcesoria do pielęgnacji sierści kliknij tutaj
- Dobór kosmetyków do potrzeb i rodzaju sierści kliknij tutaj
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/symbol_przygotowanie_do_wystaw3.jpg)
![](/library/Image/pielegnacja wedlug ras/kromfohrlander-0524.jpg)
- Jeśli chodzi o psa krótkowłosego,
- Przygotowanie do wystawy psa szorstkowłosego
Normalne trymowanie psa wystawowego powinno się odbywać w systemie, który Anglicy nazywają "rolling coat". Polega to na tym, że raz na trzy miesiące połowa włosa okrywowego, tego najdłuższego, jest trymowana, podczas gdy druga połowa zostaje i dalej rośnie aż do następnego trymowania, które będzie miało miejsce za następne trzy miesiące. W tym momencie na miejsce poprzednio usuniętego włosa wyrósł już nowy. Przy tym sposobie trymowania pies ma cały czas poprawną sierść, ani na moment nie traci włosa okrywowego, który zakrywa podszerstek i chroni go przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi, zarówno przed zimnem jak i przed silnym nasłonecznieniem. Do tego przez cały czas ma typowy dla rasy wygląd.
W przypadku kromfohrländera najważniejsze jest utrzymywanie włosa w odpowiedniej długości - około 6 cm, nie może być za długi, bo zacznie się skręcać, a to jest niezgodne ze wzorcem rasy. Jeśli pies jest brudny trzeba go wykapać, ale psa szorstkowłosego kąpie się co najmniej dwa tygodnie przed wystawą, żeby sierść odzyskała właściwą teksturę. Do tej kąpieli warto zastosować szampon intensyfikujący kolor, bo to powoduje, że sierść jest zdecydowanie bardziej efektowna. Dwa dni przed pokazem dokładnie szczotkujemy psa, żeby usunąć resztki martwego włosa i jeśli trzeba usuwamy sterczące i psujące linię szaty włoski a ewentualne nierówności wyrównujemy nożyczkami degażujacymi.
oo0oo
Nie wolno zapominać o łapach. Pazury powinny być obcięte tak, żeby nie dotykały podłogi. Najlepiej zrobić to tydzień przed wystawą, bo gdyby się zdarzyło przyciąć któryś z nich zbyt krótko, przez kilka dni zdąży się wygoić. Włos miedzy opuszkami palców musi być wycięty, czasem w tym miejscu tworzy się zbity filc, który uwiera przy chodzeniu i powoduje odleżynę. Trzeba go ostrożnie wyciąć a skórę posmarować maścią leczniczą, żeby się wygoiła. Jest to bardzo ważne, bo pies może kuleć i nie będzie w stanie odpowiednio zaprezentować się w ruchu. Jeśli wystawa odbywa się w hali, na gładkiej betonowej posadzce, pies może się ślizgać i mieć trudności z utrzymaniem równowagi. Istnieje specjalny balsam, który tworzy na opuszce warstewkę przeciwpoślizgową, zwiększa przyczepność i pozwala zlikwidować ten problem.
Pamiętajmy, żeby psa nie zatuczyć! Nadwaga powoduje, że pies traci proporcje, elegancję i sportową sylwetkę, a przecież pies na wystawie musi biegać sprężyście i bez wysiłku, z wysoko podniesioną głową, bo tylko wtedy można liczyć na sukces.
Przed wejściem na ring
![](/library/Image/rasy/KROMFOHRLANDER/kromfohrlander_(2)_1.jpg)
Pół godziny wcześniej idziemy z psem na mały spacer, żeby się rozruszał i załatwił potrzeby fizjologiczne. Sierść będzie się wspaniale prezentowała, jeśli przed wejściem na ring wyszczotkujemy ją i spryskamy odżywką nabłyszczającą. Od tego momentu, aż do wejścia na ring pies nie może się położyć, żeby nie zabrudzić sierści. Jeśli z nim trochę w tym czasie pobiegamy wprawimy go w doskonały nastrój i będzie się lepiej wystawiał. Teraz już tylko sprawdzamy czy nie ma śpiochów w oczach, zakładamy stonowaną z barwą sierści ringówkę, po czym energicznym krokiem wchodzimy na ring.
Powodzenia!
Uwaga:
Regulamin wystaw psów rasowych precyzuje: „Zabronione jest traktowanie szaty, skóry i nosa jakimikolwiek środkami, które zmieniają ich strukturę, kolor lub stan. Dopuszcza się jedynie strzyżenie, trymowanie, czesanie i szczotkowanie.” Wystawa jest konkursem piękności, nie da się ukryć, że większość psów jest przygotowywana przy pomocy różnego rodzaju kosmetyków i zabiegów podkreślających lub poprawiających urodę. Jest to wiedza bardzo pilnie strzeżona, zdobywa się ją przeważnie metodą prób i błędów, dlatego zdecydowaliśmy się początkującym wystawcom to i owo podpowiedzieć. Zajrzyjcie do zakładki "Wystawy-jak poprawić urodę?" Ilość odwiedzin na tych stronach dowodzi, że ten temat budzi bardzo duże zainteresowanie.
Decyzja: poprawiać czy nie poprawiać, należy wyłącznie do właściciela. Tym, którzy się na to decydują radzimy: wypróbujcie wcześniej i nabierzcie wprawy, kosmetyków używajcie w domu a nie na wystawie, chyba, że w namiocie, zawsze dyskretnie i z umiarem.
Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!