Rasy psów

Wybierz inną rasę

LEONBERGER

Pochodzenie


Leonberger to rasa niemiecka, która powstała najprawdopodobniej ze skrzyżowania landseera z pirenejskim psem górskim. Podejrzewa się, że w rzeczywistości przodków leonbergera było więcej i do wyżej wymienionych należy dodać jeszcze co najmniej mastiffa tybetańskiego i bernardyna. Nazwa "leonberger" pochodzi od niewielkiego miasteczka Leonberg leżącego na południu Niemiec. Jego burmistrz, Heinrich Essig, był wielkim miłośnikiem zwierząt, szczególnie dużych psów. Postanowił więc wyhodować psa, który wyglądem przypominałby lwa z herbu miasteczka.

W ten sposób powstał leonberger, który po swoich przodkach odziedziczył przyjazne usposobienie, zapał do pływania, zamiłowanie do pracy oraz majestatyczny wygląd. Rasę uznano oficjalnie w 1846 roku a pierwszy jej wzorzec powstał w roku 1895. Burmistrz Essig okazał się być mistrzem marketingu, z zupełnie nieprawdopodobną jak na owe czasy skutecznością, potrafił rozreklamować stworzoną prze siebie rasę. Walory tych psów tak zachwyciły cesarzową Austrii Elżbietę, że sama nabyła leonbergera. To otworzyło psom tej rasy drogę na królewskie i książęce dwory. Leonbergery mieli także król Belgii, królowa austriacka Sissi, książę Walii, włoski król Umberto, car Rosji, cesarz Napoleon oraz kanclerz Otto von Bismarck.  

Pierwsza wojna światowa bezlitośnie przerwała tak błyskotliwie rozpoczętą karierę leobergerów. Zawieruchę wojenną przeżyło tylko pięć psów. Ledwo raczkujące prace nad odbudową rasy zostały ponownie przerwana przez drugą wojnę światową a po jej zakończeniu doliczono się zaledwie ośmiu leonbergerów. Mozolna odbudowa rasy trwała tym razem wiele lat. Wreszcie, w 1949 roku leonberger osiągnął pogłowie na tyle liczne i wyrównane, że rasa została uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną.  


Wygląd

Leonberger to potężny pies, bez śladów ociężałości, który swoim wyglądem i barwą sierści przypomina lwa. Jest doskonale umięśniony, elegancki, bardzo harmonijnie zbudowany. Ma prosty, mocny grzbiet, wyraźnie zaznaczony kłąb, szerokie przedpiersie, mocne lędźwie i wyjątkowo potężne uda. Ogon noszony niezbyt wysoko, ale najczęściej powyżej linii grzbietu. Głowa dość wąska, raczej głęboka niż szeroka, pozbawiona zmarszczek na czole,. Oczy ciemno brązowe, uszy szerokie, opadające wzdłuż głowy, nos smoliście czarny.

Wysokość w kłębie: psy 72-80 cm, suki 65-75 cm.
Masa ciała: 60 – 80 kg.
 

Charakter, usposobienie

Leonberger jest psem zrównoważonym, niehałaśliwym, inteligentnym i bardzo łatwym do szkolenia. Delikatny w stosunku do dzieci, opiekuńczy, jest dla nich doskonałym towarzyszem zabaw. Potrzebuje stałego kontaktu z ludźmi, źle znosi samotność i długotrwałe rozstania z właścicielami. Mimo wielkości nie potrzebuje zbyt dużo ruchu. Lubi przestrzeń i długie spacery, ale nie będzie nieszczęśliwy prowadząc mało aktywny tryb życia. Jest psem odważnym, doskonale nadającym się do stróżowania, spokojnym, pozbawionym agresji.
 

Szata

Sierść leonbergera jest gładka lub lekko falująca, średnio długa, przylegająca do ciała.
Umaszczenie zmienia się od jasnopłowego przez płowo czerwone do ciemnopłowego i piaskowego. Dopuszczalne są wszystkie odcienie tych kolorów, maska powinna być czarna, choć jej brak nie uważa się za wadę. Na szyi i przedpiersiu sierść tworzy imponującą kryzę przypominającą prawdziwą lwią grzywę.
 

Sierść leonbergera wymaga starannej pielegnacji, zwłaszcza, że ma tendencję do filcowania. Wziąwszy pod uwagę wielkość psa  nietrudno sobie wyobrazić, ze wymaga to trochę czasu.

Więcej na temat pielęgnacji leonbergera i przygotowania go do wystaw- kliknij tutaj


Zdrowie

Jak większość ras olbrzymich, leonberger może być zagrożony dysplazją stawów biodrowych. Psy używane do reprodukcji powinny być poddane badaniom kontrolnym, a w razie pozytywnego wyniku, nie powinny być wykorzystywane w hodowli.
 

W młodym wieku spotyka się także u psów tej rasy osteochondrozę i młodzieńcze zapalenie kości. Szczenięta leonbergera rosną szybko i wymagają bardzo dobrego żywienia. Nie wolno ich jednak przekarmiać i dopuścić do nadwagi, ponieważ może to spowodować zniekształcenie kośćca. Młodych psów nie można przeciążać nadmiernym wysiłkiem i dalekimi spacerami, których ilość trzeba stopniowo zwiększać i dostosowywać zawsze do wieku i kondycji psa. Właściciel leonbergera powinien mieć także na uwadze skłonność tej rasy do skrętu żołądka. Zapewnienie psu odpowiednich warunków życia i prawidłowe karmienie oraz dzielenie dziennej porcji na 2-3 posiłki może zminimalizować niebezpieczeństwo wystąpienia tej groźnej dla życia choroby.

Do kogo pasuje ten pies ?

Osoba, która planuje kupno leonbergera powinna pamiętać o tym, że potrzebuje on stałego kontaktu z właścicielem i nie jest to pies, którego można na cały dzień zostawić samego w domu. Wziąwszy pod uwagę jego wielkość i siłę, powinien być jak najwcześniej szkolony. Jeśli jego właściciel będzie opanowany i konsekwentny, z pewnością zostanie w pełni usatysfakcjonowany, ponieważ leonberger uczy się bardzo chętnie i w lot pojmuje, czego się od niego oczekuje. Reprymendy znosi z trudnością, jeśli uzna, że skarcono go niesprawiedliwie, potrafi się obrazić.

Leonberger jest typowym legawcem, wbrew pozorom nie potrzebuje wielkiego mieszkania, wystarczy mu odpowiedniej wielkości legowisko, z którego będzie mógł obserwować, co się dzieje w domu. Leonbergery bardzo nie lubią zamkniętych pomieszczeń, muszą być blisko właścicieli, nie mają w zwyczaju plątać się pod nogami, ale chcą ich przez cały czas widzieć. Uwielbiają wodę, mogą się kąpać choćby codziennie. Jeśli wystawimy na taras lub do ogrodu mały brodzik dla dziecka, możemy być pewni, że nasz pies znajdzie się tam pierwszy.

W stosunku do obcych leonberger nie jest zbyt wylewny, ale nic im z jego strony nie grozi. Traktuje ich spokojnie, z dużą powściągliwością, co nie oznacza, że jeśli pojawi się taka potrzeba, nie stanie odważnie do obrony swoich właścicieli i terenu.

Zalety i wady

+ wspaniały pies rodzinny                                    
+ niezwykle inteligentny, łatwo się uczy
+ doskonały pływak
+ spokojny, zrównoważony
+ bardzo przywiązany do właścicieli
+ wielki przyjaciel dzieci
+ niezawodny obrońca
  - kosztowny w utrzymaniu

 

Ciekawostki

Leonberger jest świetnym pływakiem a jego palce, co się bardzo rzadko spotyka u psów, są połączone błoną pławną. W umiejętności poruszania się w wodzie z powodzeniem konkuruje nawet z nowofundlandem.
 


Wzorzec rasy FCI

FCI-Standard N°145 / 20. 09. 2002
LEONBERGER
POCHODZENIE: Niemcy.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA : 04.01.1996.
UŻYTKOWOŚĆ: Pies stróżujący, do towarzystwa i rodzinny.
KLASYFIKACJA F.C.I. :
Grupa 2 Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła.
Sekcja 2.2 Molosy typu górskiego.
Bez prób pracy.


KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Na przełomie lat 30-tych i 40-stych XIX wieku Heinrich Essig, radny miasta Leonberg w pobliżu Stuttgartu, skojarzył biało czarną sukę nowofundlanda z tak zwanym „Barrym”, psem pochodzącym z klasztoru na Przełęczy św.Bernarda. Do kolejnych kojarzeń wykorzystany został pirenejski pies górski. Tak powstały bardzo duże, zwykle długowłose psy o białym umaszczeniu. Zamiarem Essiga było, aby przypominały one lwa, zwierzę herbowe miasta.
Pierwsze psy, które nazwano leonbergerami, urodziły się w roku 1846; łączyły one najlepsze cechy ras, wykorzystanych do kojarzeń. Już niebawem psy te stały się poszukiwane jako symbol pozycji właścicieli, a szczenięta z Leonbergu znajdowały nabywców na całym świecie. W końcu XIX wieku szczególnie wiele leonbergerów można było znaleźć w Badenii-Wirttembergii, gdzie pełniły role psów stróżujących i pociągowych. Obydwie wojny światowe spowodowały znaczne spustoszenie w populacji leonbergerów. Dzisiaj są to znakomite psy rodzinne, doskonale sprawdzające się w warunkach współczesnego życia.

WRAŻENIE OGÓLNE:
Zgodnie z pierwotnymi założeniami, leonberger jest psem dużym, dobrze umięśnionym i potężnym, a przy tym eleganckim. Wyróżnia się harmonijną budową, spokojem i pewnością siebie, połączoną z dość żywym temperamentem. Zwłaszcza samce są potężne i imponujące.

WAŻNE PROPORCJE:
Wysokość w kłębie do długości ciała jak 9 do 10. Głębokość klatki piersiowej stanowi niemal 50% wysokości w kłębie.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:
Będąc psem rodzinnym, leonberger doskonale sprawdza sie we współczesnych warunkach mieszkaniowych i życiowych; można go zabrać ze sobą wszędzie. Wyróżnia się niezwykle przyjacielskim nastawieniem wobec dzieci, nie jest lękliwy ani agresywny. Jako pies do towarzystwa jest układny, posłuszny i nieustraszony w każdej sytuacji.
Szczególnie ważne cechy temperamentu leonbergera to:
- Pewność siebie i nadzwyczajne opanowanie.
- Średni temperament (także, gdy chodzi o chęć do zabawy).
- Chęć podporządkowania się.
- Wysoka zdolność zapamiętywania i uczenia się.
- Niewrażliwość na hałas.

GŁOWA:
W całości bardziej głęboka jak szeroka, i raczej wydłużona, niż masywna. Długość kufy do długości mózgoczaszki w przybliżeniu jak 1 do 1. Skóra przylegająca, bez zmarszczek.
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka : Tak w profilu, jak oglądana z przodu jest trochę wypukła.
Mocna, ale nie ciężka, proporcjonalna do tułowia i kończyn.
Szerokość w partii potylicznej niewiele większa, niż w okolicy oczu.
Stop : Dobrze widoczny, ale umiarkowany.
TRZEWIOCZASZKA:
Nos : Czarny.
Kufa : Dość długa, nigdy nie szpiczasta, grzbiet nosa jednakowej szerokości na całej długości, nie wklęsły, często lekko wysklepiony (nos rzymski).
Wargi: Dobrze przylegające, kąciki nie są obwisłe.
Uzębienie : Szczęki mocne, kompletny i ścisły zgryz nożycowy: siekacze żuchwy ustawione tuż za siekaczami szczęki. Zęby równo ustawione, w liczbie 42 zgodnie ze wzorem zębowym. Tolerowany brak M3. Dopuszczalny zgryz cęgowy. Kły żuchwy dostatecznie szeroko rozstawione.
Policzki : Słabo widoczne.
Oczy : Od jasno brązowych do bardzo ciemnych, średniej wielkości, owalne, ani głęboko osadzone, ani wypukłe, ani blisko siebie, ani szeroko rozstawione. Powieki przylegające, spojówki niewidoczne. Białkówka nie powinna być zaczerwieniona.
Uszy : Wysoko i niezbyt daleko z tyłu głowy osadzone, wiszące, średniej wielkości, mięsiste, płasko przylegające do głowy.

SZYJA:
Lekko łukowata, płynnie przechodząca w łopatki. Raczej długa niż potężna, bez luźnej skóry czy podgardla.

TUŁÓW:
Kłąb : Wyraźny, zwłaszcza u samców.
Grzbiet : Mocny, prosty, szeroki.
Lędźwie : Szerokie, mocne, dobrze umięśnione.
Zad : Szeroki, stosunkowo długi, ładnie zaokrąglony i płynnie przechodzący w nasadę ogona, nigdy nie przebudowany.
Klatka piersiowa : Szeroka, głęboka, sięga co najmniej do łokcia. Nie jest beczkowata, ale raczej owalna.
Linia dolna i brzuch : Tylko trochę podciągnięte.

OGON:
Bardzo dobrze owłosiony. Gdy pies stoi, zwisa luźno, a w ruchu jest tylko trochę zagięty, i w miarę możliwości nie powinien wznosić sie powyżej linii grzbietu.

KOŃCZYNY:
Mocne, zwłaszcza u samców.
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Proste, równoległe, niezbyt blisko siebie ustawione.
Łopatka/ramię: Długie, dobrze umięśnione, tworzą niezbyt głęboki kąt w stawie barkowym.
Łokcie : Przylegające do tułowia.
Śródręcze : Mocne, oglądane z przodu proste, oglądane z boku niemal pionowe.
Łapa : Skierowana prosto ku przodowi, nie wykręcona na zewnątrz ani do wewnątrz, okrągła, zwarta, place wysklepione, opuszki czarne.
KOŃCZYNY TYLNE: Oglądane z tyłu równoległe, ustawione niezbyt blisko siebie.
Miednica : Skośnie ustawiona.
Udo : Dość długie, ukośne, dobrze umięśnione.
Staw skokowy: Mocny, dobrze kątowany.
Łapa: Skierowana do przodu, lekko wydłużona. Palce wysklepione, opuszki czarne.

CHODY:
Przestrzenne i harmonijne we wszystkich tempach. Dobry wykrok i mocny napęd kończyn tylnych. Oglądane z przodu i z tyłu kończyny poruszają się równolegle zarówno w stępie, jak i w kłusie.

SZATA:
SIERŚĆ : Od trochę miękkiej do twardej, wyraźnie długa, przylegająca, bez przedziałka, mimo obfitego podszerstka nie powinna zacierać linii ciała. Prosta, lekko falista jeszcze dopuszczalna. Na szyi i klatce piersiowej tworzy kryzę, szczególnie obfitą u samców. Na przednich nogach wyraźne pióra, obfite portki na udach.
Maść : Lwia, czerwona, brązowo czerwona, także piaskowa (jasno żółta i kremowa) i wszelkie odcienie pośrednie, zawsze z czarną maską. Dopuszczalne czarne końce włosów, ale czerń nie powinna przeważać w umaszczeniu. Rozjaśnienie maści na spodzie ogona, piórach i portkach nie powinno być aż tak znaczne, aby wyraźnie odróżniało się od maści zasadniczej. Biała plama lub krawacik na klatce piersiowej i białe włosy na palcach tolerowane.

WIELKOŚĆ:
Wysokość w kłębie :
Psy: 72 do 80 cm (pożądana średnia - 76 cm).
Suki: 65 do 75 cm (pożądana średnia – 70 cm).

WADY:
Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i sprawność psa.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- Lękliwość lub agresja.
- Poważne wady anatomiczne (np. wyraźnie iksowata postawa tyłu, mocno karpiowaty lub łękowaty grzbiet, przednie łapy silnie skierowane na zewnątrz, zupełnie strome katowanie przodu czy tyłu).
- Trufla nosa czekoladowa.
- Znaczne braki pigmentacji warg.
- Braki uzębienia (z wyjątkiem M3). Przodozgryz, tyłozgryz i inne wady zgryzu.
- Oczy inne, niż brązowe
- Entropion, ektropion.
- Ogon skręcony w pierścień lub wysoko zakręcony nad grzbietem.
- Brązowe opuszki palców..
- Sierść lokowata lub sznurowa.
- Nieprawidłowa maść (czekoladowa z takimż nosem, czarna podpalana , czarna, srebrzysta, wilczasta).
- Zupełny brak maski.
- Nadmiar bieli (dalej, niż na palcach, biała plama na piersi większa od dłoni, biel w innych miejscach).

Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

N.B.: Samce muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.

Źródło: www.zkwp.pl/zg/wzorce/145.pdf

Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2021
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.