Tajniki psiej psychiki » Socjalizacja

Cel i etapy socjalizacji psa


W potocznym języku mówi się, że psu potrzebna jest socjalizacja, ale nie każdy wie, co kryje się pod tym pojęciem. Zbytnio nie komplikując można powiedzieć, że jest to uspołecznienie psa, czyli przygotowanie go do życia w społeczeństwie. Chodzi o oswojenie go z ludźmi i zwierzętami, a także zapoznanie z różnego rodzaju sytuacjami, jakie na różnych etapach swojego życia może napotkać.
 
Poszczególne doświadczenia kumulują się, dają mu wiedzę o otoczeniu, odporność i pewność siebie. Uczą go jak zachować się w różnych sytuacjach, jak nawiązywać relacje z ludźmi i różnego rodzaju zwierzętami, co jest bezpieczne a przed czym lepiej uciekać.



Rola suki - socjalizacja pierwotna

Pierwsze lekcje socjalizacji, czyli poruszania się w otaczajacym ich świecie, szczenięta otrzymują od swojej matki. Jej stała obecność daje im poczucie bezpieczeństwa. Te, które z jakichś względów zostały jej pozbawione rozwijają się wolniej i nierzadko na późniejszym etapie dorastania sprawiają problemy wychowawcze.


Ch.Pl ,Ch.Cz. FAMA Sądeckie Pieszczochy z córką

Suka przygotowuje swoje potomstwo do samodzielnego życia, dba o dobre relacje między szczeniętami i zachęca je do zabawy. Jeśli któreś z nich zbyt często w zabawie używa zębów, nie zawaha się ostro przywołać je do porządku. Uczy, że bojowa postawa robi wrażenie, ale wobec silniejszego czasem bezpieczniej jest okazać podporządkowanie. Dba o dobre relacje w stadzie, bo na tym etapie zaczyna się już ustalać charakter każdego ze szczeniąt. Nietrudno zauważyć, że niektóre z nich są bardziej przebojowe z zadatkami na przywódców, ale matka, jeśli uzna to za konieczne, bardzo szybko potrafi ostudzić ich przywódcze zapędy. Inne trzymają się raczej na uboczu i schodzą silniejszym z drogi. Te z kolei suka otacza większą opieką i chroni przed silniejszym rodzeństwem, żeby nie zostały przez nie zdominowane. 


Rola hodowcy - wstępna socjalizacja

W miarę dorastania szczeniąt ich socjalizacją w coraz większym stopniu zajmuje się, a przynajmniej powinien się zajmować - hodowca. To on opiekując się szczeniętami dotyka je i głaszcze, uczy zaufania do ludzi, one zaś na tym etapie traktują go jak członka stada.

Bardzo szybko dokonuje się podział obowiązków: suka dba o relacje między szczeniętami, hodowca wprowadza je w świat zewnętrzny, oswaja z ludźmi, zwierzętami, a także różnymi przedmiotami i dźwiękami. To dlatego szczenięta powinny dorastać wśród ludzi, cisza i odosobnienie fatalnie wpływają na ich późniejszy rozwój psychiczny i emocjonalny.

Od czwartego tygodnia życia prawidłowo socjalizowane szczenięta mają już kontakt z dziećmi, są zabierane w bezpieczne, ale całkiem obce i coraz to inne miejsca, dostarczające im nowych przeżyć i wrażeń. W tym czasie powinny też poznać jazdę samochodem.
We wszystkich tych atrakcjach powinna towarzyszyć im matka, żeby się czuły bezpieczne i mogły ją naśladować. Między 4 a 8 tygodniem życia szczenięta nie będą mogły korzystać z wycieczek, bo tracą powoli odporność przekazaną przez matkę, a własnej jeszcze nie mają. Za to począwszy od 9 – 10 tygodnia życia, oczywiście jeśli w porę zostały zaszczepione, można je zabierać wszędzie. Grupa przyjaciół bardzo się do tego przydaje.


Rola właściciela - socjalizacja właściwa

Dzieło socjalizacji rozpoczęte przez hodowcę powinno być kontynuowane przez właściciela i to od niego zależy jak szczenię będzie przygotowane do życia. Jeśli pochodzi z dobrej hodowli i było właściwie socjalizowane, właściciel będzie miał ułatwione zadanie. Natomiast socjalizowanie szczenięcia, które całe swoje dotychczasowe życie spędziło w klatce jest bardzo trudne, bo z takiego otoczenia wynosi zazwyczaj lęk i nieufność w stosunku do ludzi, którą trzeba będzie powoli przełamywać.

Właściciel powinien dostarczyć psu jak najwięcej różnych pozytywnych wrażeń i jednocześnie chronić go przed stresem. Bardzo delikatnie stopniując doznania musi go zabierać w coraz bardziej ruchliwe i głośne miejsca, na ulicę, na dworzec i w pobliże lotniska, oczywiście stopniowo zwiększając natężenie hałasu. Dzięki temu malec nabierze pewności siebie, co bardzo mu pomoże w ułożeniu sobie relacji z ludźmi i psami. Dobrze wychowane i poprawnie socjalizowane szczenię w wieku około 5 - 6 miesięcy powinno znać zasady czystości i dobrego wychowania oraz pewnie poruszać się w otaczającym je wiecie.

Przedział czasowy między 21 dniem a 3 - 4 miesiącem życia ma dla socjalizacji znaczenie fundamentalne. Jest to okres, w którym szczenię powinno poznać możliwie największą ilość ludzi, zwierząt, odgłosów i zjawisk. Zaczyna się w czasie, kiedy malec nie zna jeszcze uczucia strachu i do wszystkiego podchodzi z pełnym zaufaniem, a kończy w momencie, kiedy wkracza w najtrudniejszy etap swojego rozwoju, zwany fazą lęków i ucieczek. Trzeba ten okres otwartości maksymalnie wykorzystać. W im większej izolacji i ciszy szczenię będzie wychowywane, tym bardziej będzie lękliwe, będzie się bało ulicznego gwaru, obcych ludzi i zwierząt, a od lęku często jest tylko niewielki krok do agresji.


Pies poznaje uczucie lęku począwszy od 5/6 tygodnia życia, w tym okresie za socjalizację odpowiedzialny jest jeszcze hodowca, który powinien dostarczyć szczeniętom jak najwięcej pozytywnych doświadczeń. Reszta należy do właściciela.

Wszystko, z czym pies zetknie się po przybyciu do nowego domu  jest dla niego nowe i bardzo często wzbudza lęk. Jeśli właściciel dopuści do tego, żeby te lęki się utrwaliły, będzie miał psa bojaźliwego, który w przyszłości może swój strach maskować agresją. Trzeba więc jak najprędzej zapoznać psa z możliwie największą ilością przedmiotów, przyzwyczaić do wszystkich odgłosów w domu i na ulicy oraz zadbać, by pierwsze spotkania z sąsiadami i ich psami były dla niego sympatyczne i bezstresowe. Pies, który na pierwszym spacerze zostanie poturbowany przez innego czworonoga, będzie bał się wyjść z domu a na widok jakiegokolwiek psa będzie się chował za plecami właściciela. Jeśli natomiast spotka psy zrównoważone, skore do zabawy i zdoła się z nimi zaprzyjaźnić, na widok smyczy będzie pełen radości i podniecenia czekał na wyjście na spacer.

To czy szczenię wyrośnie na spokojnego, zrównoważonego i odważnego psa zależy w dużej mierze od tego, czego go nauczymy w pierwszych miesiącach życia. Niesposób przecenić znaczenia, jakie ma starannie przeprowadzona socjalizacja dla rozwoju psychicznego psa. Im więcej różnorodnych bodźców pozna w tym okresie tym mniej problemów pojawi się w czasie jego dorastania.



Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *
Polityka prywatności

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2017
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.