Choroby psów » Choroby zakaźne

Koronawiroza


Koronawiroza po raz pierwszy została opisana w 1971 roku, a potem w ciągu zaledwie trzech lat jej występowanie udokumentowano już na całym świecie. Jest to bardzo szybko rozprzestrzeniająca się choroba zakaźna, która może zaatakować psa w każdym wieku, ale najbardziej niebezpieczna jest dla szczeniąt w wieku około 2-3 tygodni. Szczególnie zagrożone są te maluchy, które od pierwszych dni życia były karmione mlekiem zastepczym i nie otrzymały ciał odpornościowych z mlekiem matki. Chorobę wywołuje charakterystyczny dla psów wirus canine corona virus, bardzo podobny do tego, który powoduje koronawirozę u kotów. To podobieństwo sprawia, że dość łatwo może dojść do zakażenia międzygatunkowego i pies może zarazić się także od kota. 
    
 
                                                        Canine  Coronavirus

Sposób zarażenia:

 

Źródłem zakażenia jest ślina lub kał chorych zwierząt. Wirus przenosi się bardzo łatwo przy bezpośrednim kontakcie, np. podczas obwąchiwania okolic odbytu, lub w trakcie picia wody z kałuży zanieczyszczonej kałem chorego zwierzęcia. To powoduje, że najbardziej narażone są psy żyjące w licznych grupach, zarażenie wirusem w schronisku lub dużej hodowli często przybiera formę epidemii, bo zanim pies zdąży wyzdrowieć, już się ponownie zaraża.

Wirusy wydalane są z kałem przez około 6-9 dni po zakażeniu, ale w sprzyjających warunkach mogą przetrwać nawet przez kilka tygodni. Na szczęście są jednak mało odporne na działanie środowiska zewnętrznego, w temperaturze pokojowej przeżywają zaledwie 24 godziny, są również wrażliwe na powszechnie stosowane detergenty i środki dezynfekujące.

Objawy choroby:

U psów dorosłych choroba przebiega zazwyczaj bezobjawowo i jeśli zwierzę jest silne i dobrze odżywione, jego organizm jest w stanie sam sobie poradzić z jej zwalczeniem. Trzeba sobie jednak zdawać sprawę z tego, że nawet te psy, u których choroba przebiega bez widocznych objawów chorobowych, są zdolne do zarażania innych zwierząt. Jest to mimo wszystko schorzenie, którego nie wolno lekceważyć, bo jego przebieg może być trudny do przewidzenia, począwszy od bezobjawowego, do bardzo ciężkiego.

Okres inkubacji jest krótki, w sytuacji, gdy odporność psa jest z jakiegoś względu osłabiona (młody wiek, brak szczepienia), w ciągu najdalej 5 dni od zarażenia pojawią się pierwsze objawy choroby. Są one często niespecyficzne i niejednoznaczne. Pies zupełnie traci apetyt, staje się smutny, apatyczny, wymiotuje, czasem ma także podwyższoną temperaturę. Objawem, który natychmiast powinien nasunąć podejrzenie koronawirozy jest bardzo charakterystyczna biegunka: wodnisto-śluzowata o żółto-pomarańczowym zabarwieniu i wyjątkowo silnym, nieprzyjemnym, zgniłym zapachu. Czasem w kale pojawia się krew, co może, choć nie musi, być objawem jednoczesnego zarażenia parwowirozą, dlatego tym spostrzeżeniem trzeba niezwłocznie podzielić się z lekarzem weterynarii. Przy ostrej infekcji może pojawić się także odwodnienie organizmu.

Przebieg choroby:

Koronawiroza najczęściej przebiega łagodnie, trwa kilka dni i nie stanowi zagrożenia dla życia psa, wymioty ustępują przeważnie po upływie jednego dnia, a biegunka po tygodniu. Czasem jej przebieg jest cięższy, wtedy leczenie może przedłużyć się do 2-3 tygodni. Zależy to od ogólnego stanu psa, szczepień, a także czynników środowiskowych, takich jak pogoda, wilgotność i temperatura otoczenia. Wystąpienie objawów chorobowych jest wynikiem stanu zapalnego żołądka i jelit, spowodowanego obecnością wirusa. Infekcja obejmuje dwie trzecie kosmków wyściełających jelito cienkie, przy czym uszkodzone zostają tylko komórki dojrzałe, natomiast nienaruszona zostaje zdolność jelita do wytwarzania nowych, zdrowych komórek. Te zniszczone tworzą jednak warstwę izolującą, która skutecznie utrudnia wchłanianie substancji odżywczych. Gojenie śluzówki trwa przeważnie około 7-10 dni, jednak czasem może przedłużyć się do 2-3 tygodni. Jeszcze przez jakiś czas po ustąpieniu objawów choroby zwierzę powinno być na lekkostrawnej diecie. Zwierzęta zwykle dość szybko wracają do zdrowia. Jej przebieg u szczeniąt jest z reguły cięższy, choć przypadki śmiertelne zdarzają się bardzo rzadko.

Psy, które przebyły koronawirozę nabywają odporność na około 4-5 tygodni, po tym czasie mogą ponownie zachorować. Śmiertelność w przypadku koronawirozy jest niska i zdarza się tylko w przypadku wtórnych zakażeń lub połączonych infekcji bakteryjno-wirusowych. Najbardziej niebezpieczne jest jednoczesne zarażenie coronawirusem i parwowirusem, co jak się szacuje, ma miejsce w około 50% przypadków.

Leczenie:

Na koronawirozę nie ma lekarstwa, stosuje się więc przede wszystkim leczenie objawowe, mające na celu złagodzenie dolegliwości i wzmocnienie odporności organizmu. Pies powinien przebywać w ciepłym pomieszczeniu i otrzymywać lekkostrawną dietę. W ciągu pierwszego dnia najlepiej zastosować głodówkę i podawać wyłącznie płyny w małych porcjach, dosłownie po kilka łyżek, żeby nie pobudzać wymiotów. Począwszy od drugiego dnia można podawać gotowe diety weterynaryjne lub przygotowane w domu posiłki na bazie gotowanego ryżu, marchewki i mięsa drobiowego. Wskazane jest podawanie kleiku z siemienia lnianego, najlepiej schłodzonego, nadającego się do picia, bo na ciepły nie każdy pies da się namówić. Bardzo ważne jest stałe uzupełnianie płynów, żeby nie dopuścić do odwodnienia organizmu.
Ze środków farmakologicznych podaje się przede wszystkim środki przeciwwymiotne. Przy infekcji wirusowej nie podaje się antybiotyków chyba, że jednocześnie pojawiła się jakaś infekcja bakteryjna.

Jeśli mamy do czynienia wyłącznie z koronawirusem, w niedługim czasie pies powinien wrócić do zdrowia. Sprawa jest dużo bardziej poważna, jeśli zwierzę zostało jednocześnie zarażone parwowirusem, wtedy jego stan z reguły szybko się pogarsza, choroba ma ciężki, wyniszczający przebieg i niestety bardzo często kończy się śmiercią. Dlatego też pies, u którego stwierdzono koronawirozę, musi być bardzo skrupulatnie izolowany od innych zwierząt, żeby się czymś dodatkowo nie zaraził, bo wtedy jego szanse na powrót do zdrowia gwałtownie maleją.

W przypadku pojawienia się oznak odwodnienia, konieczne jest podawanie kroplówek z płynami fizjologicznymi. Z poznaniem, że pies jest odwodniony, nie ma problemu. Jeśli na karku lub na grzbiecie weźmiemy jego skórę w dwa palce i uniesiemy ją w górę, u zdrowego psa natychmiast wraca na swoje miejsce, u odwodnionego pozostaje podniesiona. To oznacza, że pies musi natychmiast znaleźć się u weterynarza. Płyny można uzupełnić przy pomocy zastrzyków podskórnych lub dożylnie podanej kroplówki.


Zapobieganie

Ze względu na łatwość rozprzestrzeniania się koronawirozy niezwykle ważne jest izolowanie szczenięcia, dopóki nie zostanie zaszczepione i nie nabędzie odporności, zwłaszcza, jeśli zostało odchowane bez matki. Każde szczenię powinno być zaszczepione zgodnie z programem szczepień, a potem raz na rok doszczepiane. Szczególnie restrykcyjnie trzeba pilnować terminów szczepienia tych zwierząt, które mają stały kontakt z innymi, szczególnie nieznajomymi psami na placach zabaw, na szkoleniu lub na wystawach kynologicznych.

Jeśli na skutek ciężkiej choroby tracimy przyjaciela, można mieć pretensje do losu, ale jeśli dzieje się tak dlatego, że pies nie został w porę zaszczepiony, to jest to wyłącznie wina jego właściciela. Może się wprawdzie zdarzyć, że mimo szczepienia pies zachoruje, ale wówczas choroba ma postać poronną i nie zagraża jego życiu.



Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *
Polityka prywatności

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2017
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.