Przygotowanie do wystawy » Szykujemy ekwipunek wystawowy

Ekwipunek dla właściciela 


Kiedy dla psa jest już wszystko na wystawę przygotowane, kolej na właściciela. Kynologia to sport, wystawca powinien być więc ubrany sportowo, ale jednocześnie elegancko, a kolor jego ubioru musi być dostosowany do barwy psa. Przede wszystkim chodzi o to, żeby pies był na jego tle dobrze widoczny. Psy o jasnym ubarwieniu bardzo dobrze prezentują się na ciemnym tle, na którym nieduży czarny pies stanie się niewidoczny. Jeśli na dodatek tym strojem będzie szeroka, powiewna spódnica ryzykujemy, że pies utonie w jej fałdach i zamiast się pięknie zaprezentować się w ruchu, będzie walczył z oblepiającą go i fruwającą mu przed nosem tkaniną. Zdjęcia pokazują na czym polega ten problem.


Jeden z sędziów wspominał, że oceniał kiedyś psa bez głowy. Czarny dog biegał po ringu na tle właścicielki w białych spodniach, która jednak nie skojarzyła, że ze względu na jej niewysoki wzrost głowa psa będzie już na tle czarnej marynarki. Ten niefortunny strój spowodował, że wyglądało to dość zabawnie. Są to wpadki, które się często nowicjuszom zdarzają, doświadczony wystawca powinien swój strój dobierać w bardziej przemyślany sposób. Buty powinny być koniecznie na płaskim, lub niezbyt wysokim obcasie, szpilki, choć czasem się je widzi, w czasie biegania po ringu nie zdają egzaminu, bo potykająca się właścicielka odwraca uwagę od psa.

Nienajbardziej wskazane są również ubiory zbyt śmiałe i przesadnie głębokie dekolty. Taki strój pozwala wprawdzie sprawdzającemu prawidłowość zgryzu sędziemu płci męskiej docenić walory anatomiczne właścicielki, nasuwa się jednak podejrzenie, że nie ufa ona, iż uroda psa jest tej miary, by nie trzeba jej było wesprzeć dodatkowym argumentem. Pamiętam młodą osobę, która występowała na ringu w niezwykłej kreacji. Była to bardzo luźna buzka-bolerko z ogromnym dekoltem, kończąca się kilkanaście centymetrów powyżej pasa. Atrakcje pojawiały się przy głębokim skłonie, kiedy nachylona próbowała ustawić niewielkiego psa, oraz kiedy prezentując go wysoko unosiła rękę z ringówką. Chyba nigdy publiczność nie była tak rozradowana. Biedny sędzia był całkowicie ugotowany i trudem utrzymywał powagę a wszyscy przy ringu orzekli, że i tak miał dużo szczęścia, że pies był kiepski, bo gdyby wygrał, z pewnością nie opędził by się od żartów, że z takim dekoltem inaczej być nie mogło. A panna poszła na całość, bo w tym sexy aranżu bielizny nie przewidziała. Zdarzają się też inne wpadki, przypominam więc, że spódnice mini nie nadają się do wystawiania, choć być może w tym przypadku punkt widzenia zależy od strony z której się patrzy.


Trzeba przyznać, że większość wystawców potrafi dobrać strój do okoliczności. Bardzo miłym akcentem są góralskie stroje na ringu podhalanów, lub uniformy myśliwskie na ringach ras do polowania. Nie wszyscy panowie występuja na wystawach w mundurowym rynsztunku, są tacy, którzy wybierają swobodę, wolą czuć się jak na plaży. Wystawianie niektórych ras wymaga wyczerpujacego biegania i wyobrażam sobie, że jest to rzeczywiście bardzo męczące, nikt mnie jednak nie przekona, że zdjęcie koszuli i bieganie po ringu na pół nago, z ociekającym potem „torsem piwnym” na wierzchu, dodaje sił. Widzi się to na szczęście coraz rzadziej, w wykonaniu panów, którzy jak mniemam nie mają w domu lustra.


Nie lekceważmy stroju, bo to również on podkreśla rangę imprezy, nie bez powodu na największych wystawach obowiazuje wielka gala. Na zwykłą wystawę zawsze się sprawdza spokojna, sportowa elegancja. Jedynym drobiazgiem wystawowym, jaki powinien posiadać wystawca jest spinka lub opaska do numerka startowego. Na wielu wystawach numerki są drukowane na papierze samoprzylepnym, można je więc przykleić do ubrania, choć niestety na niektórych tkaninach potrafią pozostawić ślady. Na wszelki wypadek warto mieć własne, sprawdzone rozwiązanie, gdyby zaproponowane przez organizatorów nam nie odpowiadało. Pamiętajmy: numerek wystawowy powinien być przyczepiony tak, żeby sędzia bez trudu widział go przez cały czas prezentacji, a więc po lewej stronie. Powinni go także widzieć obserwatorzy, którzy często chcą sprawdzić w katalogu nazwę wystawianego psa i zrobić sobie notatki.

Na wystawach we Francji, Austrii czy Danii sędziów obowiązuje garnitur i krawat. Czasem, choć rzadko widzi się stroje mniej oficjalne, zawsze jednak „odświętne” i eleganckie. U nas zdarza się niestety, że strój niektórych sędziów zaskakuje i szkoda, że trzeba było czekać na światową wystawę w Poznaniu, żeby zobaczyć parę prowadzących finałowe pokazy sędziów w eleganckich wieczorowych strojach. Nie powinno być tak, że to, co w innych krajach jest standardem u nas zaskakuje i cieszy.

Co jeszcze warto zabrać na wystawę?

Najważniejsze to druga osoba do pomocy i towarzystwa, bo we dwójkę jest zawsze raźniej i bezpieczniej. Niestety na wystawach zdarzają się kradzieże nie tylko torebek ale i psów, nie wolno więc ani na chwilę zostawić ich bez nadzoru. Moim przyjaciołom, którzy przyjechali na wystawę do Poznania ukradziono sprzed hotelu busa razem z psami. Oddalili się dosłownie na kilka minut, żeby wnieść bagaże do pokoju. Sądzę, że tym razem nie o psy, tylko o samochód chodziło, ale poszuliwania czworonogów, podobnie zresztą jak samochodu nie dały rezultatu.

Nie spotkało to wprawdzie ani mnie, ani nikogo z moich znajomych, być może nie ma w tym nawet odrobiny prawdy, mówi się jednak o przypadkach podania psu środka nasennego lub odurzającego przez nieprzebierającą w środkach konkurencję. Na wszelki wypadek lepiej nie pozwalać, by ktoś obcy karmił czymkolwiek naszego psa.

Zarówno psów jak i ekwipunku trzeba pilnować, bo kosmetyki i szczotki potrafią znikać jak za dotknięciem czarodziejskiej różczki. Najlepiej więc nie oddalać się od obozowiska, a ponieważ wystawa trwa długo i trzeba coś zjeść, warto mieć na wszelki wypadek własne kanapki i coś do picia. Przyda się również coś do czytania i mała apteczka: plaster, tabletki od bólu głowy, żołądka - każdy najlepiej wie, co z leków może mu się przydać. Na wypadek deszczu trzeba mieć płaszcz przeciwdeszczowy, najlepiej cienki, bo nie zabiera dużo miejsca i można pod niego schować również małego psa. Dużemu psu identyczny płaszcz można nawet założyć.

Można również wciągnąć w to dzieci, znakomicie sobie radzą, bardzo często lepiej niż dorośli, trzeba je tylko do tego odpowiednio przygotować i zahartować, bo w tym sporcie tak jak w każdym, raz się wygrywa raz się przegrywa i trzeba to dzielnie wziąć na klatę. Wrażliwe dziecko może sobie z tym nie poradzić.


Dokumenty

Dla przypomnienia lista dokumentów, które wystawca powinien meć przy sobie:

  • potwierdzenie zgłoszenia na wystawę
  • oryginał dowodu wpłaty za udział w wystawie
  • świadectwo szczepienia przeciw wściekliźnie oraz, jeśli organizatorzy tego wymagają, świadectwo zdrowia psa
  • numerek wystawowy, jeśli otrzymaliśmy go razem z potwierdzeniem, jeśli nie, będzie do odbioru razem z katalogiem przy wejściu na wystawę
  • dla psa zgłoszonego do klasy championów lub użytkowej kserokopia championatu lub świadectwa ukończenia szkolenia, nawet, jeśli taki dokument został dołączony do zgłoszenia psa na wystawę
  • kserokopia rodowodu
  • od momentu wprowadzenia zakazu wystawiania psów z kopiowanymi ogonami i/lub uszami, właściciel każdego psa urodzonego w Polsce po 01.01.2012, którego poddano takiemu zabiegowi, powinien w momencie zgłaszania psa na wystawę dołączyć poświadczoną przez jego macierzysty oddział ZKwP kopię stosownego zaświadczenia lekarskiego. Musi ono zawierać umożliwiające weryfikację, szczegółowe dane kontaktowe lecznicy w której zabieg wykonano oraz wystawiającego zaświadczenie lekarza takie jak: nazwisko, adres, nr telefonu oraz adres e-mail. Na wszelki wypadek kopię tego zaświadczenia warto mieć przy sobie na wystawie.



Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *
Polityka prywatności

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2017
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.