Pies w służbie człowieka » Pies na etacie

Pies ratownik wodny, a rasa psa


W odróżnieniu od innych rodzajów ratownictwa psy w ratownictwie wodnym muszą rekrutować się spośród ras dowodnych, chodzi o ich wyjątkowe predyspozycje fizyczne i psychiczne. Ratownik nie może się rozpraszać, musi być psem zrównoważonym, całkowicie pozbawionym agresji, doskonale wysportowanym i wytrzymałym fizycznie. Psy dowodne mają jeszcze coś, czego inne nie mają – ich sierść znakomicie chroni je przed wyziębieniem, dzięki czemu mogą pracować nawet w bardzo zimnej wodzie.


Nie ma wątpliwości, że niekwestionowaną gwiazdą ratownictwa wodnego jest nowofundland. Potężny, bardzo wytrzymały, dzięki czemu sprawdza się również w ratownictwie morskim, bo bez trudu potrafi uporać się z dużymi falami, dopłynąć do tonącego i przyholować go do brzegu. Potrafi przyciągnąć do brzegu nawet dwutonową łódź. Solidna, podszyta grubym podszerstkiem szata skutecznie chroni go przed chłodem. Jest to jedna z niewielu ras, która jeszcze dodatkowo została przez naturę przystosowana do tej pracy: palce nowofundlanda połączone są błoną pławną, która ułatwia mu pływanie. Nowofundlandy uwielbiają wodę, czy uwierzyłby ktoś, że są psy tej rasy, które jej nie lubią - a jednak ponoć się to zdarza. Wszystkim, którzy przyzwyczaili się do widoku potężnego, czarnego lub brązowego, misiowatego psa, prawdopodobnie trudno byłoby uwierzyć, że to piękne dwubarwne stworzenie na zdjęciu jest nowofundlandem. Zapewniam, że jest, nie wszystkie są czarne!

Do akcji ratowniczej przystępuje zawsze zespół: pies i ratownik. Taka ekipa potrafi ratować jednocześnie nawet trzech tonących. Psy wyposażone są w specjalne szelki, które, jeśli osoba ratowana jest przytomna, umożliwiają jej chwycenie przymocowanego do nich kółka ratunkowego. Mimo że niejednokrotnie psy potrafią uratować tonącego kierując się wyłącznie instynktem, to profesjonalne ratownictwo wodne wymaga odpowiedniego przygotowania kondycyjnego i bardzo czasochłonnego szkolenia.

Naukę rozpoczyna się bardzo wcześnie, od pracy ze szczeniakami. Podobnie jak w innych rodzajach ratownictwa do akcji przystępuje zawsze zespół: pies i przewodnik, który musi ze sobą idealnie współpracować. Taka ekipa potrafi jednocześnie ratować trzech tonących. Psy mają specjalne szelki, które, jeśli ratowana osoba jest przytomna, umożliwiają jej uchwycenie przymocowanego do nich chwytu ratunkowego. Czasem tonący jest nieprzytomny lub bardzo wyczerpany i nie jest w stanie współpracować z ratownikami. Zdarza się, że jest spanikowany i wtedy zamiast pomagać, może działanie ratowników utrudniać. To pokazuje, że od psa wymaga się oprócz doskonałego wyszkolenia jeszcze czegoś więcej, co powoduje, że zanim przewodnik wyda komendę pies już doskonale wie co ma robić i to w zależności od sytuacji, która za każdym razem jest inna.

Pies pracuje zawsze z tym samym przewodnikiem, który musi znać metody szkolenia i pracy z psem, musi być także przygotowany do udzielania pierwszej pomocy medycznej.

Szkolenie jest pracochłonne, pies zdobywa kolejne stopnie:

  • Pies stażysta - podstawowe szkolenie psa ratowniczego

Ten etap jest w zasadzie przygotowaniem psa do szkolenia właściwego. Pies musi być prawidłowo socjalizowany, to znaczy poznać warunki w jakich będzie pracował oraz oswoić się z otoczeniem, bo nic podczas akcji ratunkowej nie może wywoływać u niego lęku ani go rozpraszać. Jednocześnie przechodzi szkolenie w zakresie posłuszeństwa, opanowuje takie umiejętności jak chodzenie przy nodze na luźnej smyczy, aportowanie przedmiotów oraz wykonywanie poleceń: siad i waruj.

Po sprawdzeniu tych umiejętnosci oraz odporności na stres, pies przystepuje do drugiej części egzaminu, podczas której musi się wykazać następujacymi umiejętnościami:

1. przepłynięcie 50 metrów
2. pływanie z przewodnikiem po trójkącie lub wieloboku na dystansie nie mniejszym niż 50 metrów.
3. aportowanie przedmiotu z wody z odległości 10 metrów od linii brzegowej
4. holowanie człowieka na dystansie 25 m.

  • Młodszy pies wspomagający pracę ratownika

Na tym etapie szkolenie odbywa się już wyłącznie w wodzie, jego elementy są odpowiednio trudniejsze i obejmują:

1. skok z wysokości 0,75 m. i przepłynięcie 200 metrów.
2. holowanie przewodnika z pozorantem na dystansie 25 metrów.
3. aportowanie przedmiotu z wody z odległości 20 metrów od linii brzegowej.
4. holowanie osoby zmęczonej na dystansie 25 metrów za nadgarstek
5. holowanie łodzi wiosłowej do brzegu na dystansie 25 metrów.
6. zanoszenie sprzętu ratunkowego do tonącego.

  • Pies wspomagający ratownika

Na poprzednich etapach pies musiał się wykazać umiejętnością wykonywania rutynowych, powtarzalnych czynności. Na tym etapie po raz pierwszy pies musi się sprawdzić w zadaniu, którego do tej pory nie wykonywał. Jest to sprawdzian, czy pies radzi sobie w sytuacjach nietypowych. Zadanie jest przygotowywane jest przez egzaminatora, który informuje o nim przewodników psów dopiero tuż przed rozpoczęciem egzaminu. Nie ma wiec możliwości, żeby je przygotować i przećwiczyć. W skład egzaminu wchodzi:

1. holowanie osoby zmęczonej sposobem „most”
2. ratowanie osoby tonącej tzw. „agresywnej”
3. zanoszenie i holowanie deski ortopedycznej
4. donoszenie sprzętu ratunkowego do tonącego
5. ćwiczenie przygotowane przez przyjmującego egzamin


  • Pies ratownik

Jest to egzamin najtrudniejszy podczas którego ocenia się perfekcję wykonywanych ćwiczeń a także predyspozycje psa do pełnienia funkcji ratownika. Bardzo duże znaczenie ma idealne zgranie psa z przewodnikiem, bo jakby nie było podstawą ratownictwa jest współdziałanie psa z człowiekiem.

Egzamin obejmuje sześć, nierównomiernie punktowanych ćwiczeń, pies ratownik WOPR musi pozytywnie zaliczyć następujące ćwiczenia:

1. podjęcie i holowanie poszkodowanego przytomnego/nieprzytomnego,
2. podjęcie określonego, wskazanego przez przewodnika (z grupy wielu poszkodowanych) poszkodowanego,
3. zaniesienie rzeczy (sprzęt asekuracyjny) do poszkodowanego,
4. holowanie jednostki pływającej do brzegu i w kierunku nakazanym do innej jednostki pływającej,
5. podjęcie z wody i zaniesienie elementów wyposażenia i sprzętu asekuracyjnego pomiędzy dwoma jednostkami pływającymi,
6. przenoszenie ładunków pomiędzy dwoma brzegami.

Każde ćwiczenie jest punktowane indywidualnie - w zależności od stopnia trudności. Osiągnięcia punktowe przeliczane są na wartości procentowe.

Liczba psów ratowników, które taki egzamin zaliczyły, jest ciągle niewielka i nie przekracza pięćdziesięciu. Są wśród nich nowofundlandy, ich kuzyni lanseery oraz coraz bardziej związane z ratownictwem wodnym labradory. Każdy pies ratownik WOPR posiada legitymację, w której wyszczególnione są wszystkie aktualne informacje na temat stanu zdrowia, predyspozycji oraz uprawnień ratowniczych.



Psy ratują ludzi - ludzie ratuja psy



Czasem nadarza się okazja, żeby pomóc psu w potrzebie i w ten sposób spłacić dług jego pobratymcom ratującym ludzkie życie. Ten piesek wszedł na zamarznięta przy brzegu taflę lodu i nie zauważył, że znalazł się na oderwanej od niej krze, która zaczęła dryfować coraz dalej od brzegu. Zauważył to pracownik rosyjskiej platformy wiertniczej i z narażeniem życia w lodowatej wodzie dotarł do psa , przyholował krę razem z psem do platformy i zabrał go na jej pokład. Coś pięknego !




Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *
Polityka prywatności

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2017
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.