Choroby psów » Choroby oczu

Distichiasis - podwójne rzęsy, Trichiasis – potrójne rzęsy


Jest to wada polegająca na tym, że rzęsy które normalnie rosną w jednym rzędzie i odchylają się na zewnątrz oka, rosną w kierunku gałki ocznej lub wyrastają w miejscu, w którym rosnąć nie powinny, tzn. w bezpośredniej bliskości rogówki. Stopień uciążliwości tej anomalii dla psa zależy od miejsca wyrastania wadliwych rzęs oraz od ich ilości. Czasem oprócz wyrastającego z brzegu powieki prawidłowego rzędu rzęs pojawia się drugi rząd, czasem są to tylko nieliczne rzęsy, które rosną przyśrodkowo, od strony gałki ocznej. Jeśli te dodatkowe rzęsy są pojedyncze, krótkie i delikatne, pies może nie odczuwać żadnego dyskomfortu. Jeśli jednak jest ich dużo, a do tego długie, twarde i skierowane w stronę oka, ich końce mogą się stykać z powierzchnią rogówki i nieustannie ją drażnić. Dla psa jest to bardzo niekomfortowa sytuacja, oko boli i łzawi, wkrótce pojawia się stan zapalny a po pewnym czasie dochodzi do uszkodzenia i owrzodzenia rogówki. Problem może dotyczyć jednego lub obu oczu.
 

Szkic po lewej pokazuje distichiasis - dwurzędowość rzęs, natomiast po prawej trichiasis - trzyrzędowość rzęs. Odmianą distichiasis są rzęsy ektopowe, które rosną przez spojówkę powieki wewnątrz płytki tarczkowej i uszkadzają nabłonek rogówki. 
 
 
Dla psa najbardziej dokuczliwa jest dwurzędowość - distichiasis, przy której rzęsy zamiast na zewnątrz nachylają się w kierunku rogówki i powodują poważne obrażenia. Pojawiają się również na dolnej powiece, gdzie zazwyczaj nie występują. Bardzo podobne obrażenia obserwowuje się w przypadku rzęs ektopowych, które rosną przez spojówkę powieki wewnątrz płytki tarczkowej i uszkadzają nabłonek rogówki. W przypadku trichiasis rzęsy są prawidłowo osadzone, ale nachylają się w stronę rogówki. Zdarzają się również nadmiernie zgrubiałe fałdy owłosionej skóry (np. na nosie pekińczyków lub czole shar pei) które dotykając gałkę oczną powodują jej podrażnienie.


Objawy

Pierwszą oznaką nieprawidłowości w ustawieniu rzęs jest częste mruganie, kurczenie powiek oraz łzawienie. Pies usiłuje sobie z tym radzć pocierając oko łapą lub trąc nim o różne przedmioty, co nie przynosi mu ulgi, lecz zwiększa przekrwienie oraz podrażnienie spojówek i prędzej czy później prowadzi do uszkodzenia rogówki. Jest to stan, który wymaga pilnej konsultacji lekarza okulisty. Zwlekanie z wizytą może doprowadzić do owrzodzenia rogówki a w skrajnych przypadkach nawet do częściowej utraty wzroku.


Diagnoza

Stwierdzenie nieprawidłowości w ustawieniu rzęs nie jest trudne. Oglądanie ich przy dobrym świetle i w odpowienim powiększeniu pozwala na ustalenie możliwości i sposobu leczenia. Jeśli pies jest spokojny nie ma potrzeby podania środka uspokajajacedo. Badanie jednak z reguły wykracza poza podstawowe schorzenie, bo niezwykle rzadko się zdarza, by w czasie, kiedy pies sam próbował sobie z nim radzić, nie doszło do dodatkowych obrażeń.


Leczenie

Najprostsza metoda, jaką jest wydepilowanie nieprawidłowo rosnących rzęs, nie zdaje egzaminu, ponieważ po kilku tygodniach odrastają. Pozostaje więc leczenie chirurgiczne. Obecnie zarówno w przypadku dwurzędowości rzęs jak i trójrzędowości stosuje się dwie metody: elektroepilacj i kryoepilacji. Pierwsza stosowana jest przy usuwaniu niewielkiej liczby wadliwych rzęs, natomiast druga polega na wymrażaniu i wykorzystywana jest wtedy, kiedy do usunięcia jest ich bardzo dużo.


Zapobieganie

Uważa się, że dwurzędowość jest dziedziczna a wysoki odsetek zachorowań wśród przedstawicieli niektórych ras (np. wyżłów weimarskich) zdaje się to potwierdzać. Ponieważ jednak żaden ośrodek badawczy na świecie nie przeprowadził badań, które by potwierdzały te hipotezę, nie ma podstaw do jej przyjęcia. Pozostaje więc przyjąć, że zachorowania spowodowane są przez kombinację genów, która na dzień dzisiejszy nie została zdefiniowana. Można więc mówić co najwyżej o skłonności rasowej, ale nie o dziedziczności. Nie ma również testów wykrywających nosicielstwo tej choroby. Uznano więc, że dla ostrożności hodowcy nie powinni używać do hodowli psów u których stwierdzono dwurzędowość w stopniu wymagającym interwencji chirurgicznej, a także kojarzyć psów, jeśli u obojga wystąpiły widoczne objawy tej choroby.



Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2018
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.