Choroby psów » Choroby jamy ustnej i zębów

Choroby przyzębia


Ocenia się, że około 60% psów w wieku powyżej dwóch lat i już 80% psów wieku powyżej trzech lat choruje na różnego rodzaju choroby przyzębia. Tymczasem wielu właścicieli problem uzębienia swojego przyjaciela postrzega wyłącznie w kategoriach niemiłego zapachu oraz czysto estetycznych i nie zdaje sobie sprawy z zagrożenia jakie kamień nazębny oraz wszystkie nieodłącznie z nim związane choroby przyzębia stwarzają dla organizmu psa.


Wszystko zaczyna się od kamienia nazębnego, który bardzo podstępnie zaczyna odkładać się na zębach począwszy od linii dziąseł, by w krótkim czasie pokryć je całkowicie cuchnącą skorupą. Kamień wciska się pod dziąsło, uciska je, drażni, wywoduje stan zapalny dziąseł, który powoduje odsłanianie się szyjkek zębowych i z czasem paradentozę. Zęby zaczynają się ruszać i wypadają. Taki jest mechanizm powstawania chorób przyzębia, które, choć każda jest osobno zdefiniowana, w praktyce zawsze występują łącznie. Stanowią wylęgarnię i rezerwuar 350 rodzajów bakterii, które stąd rozchodzą się po całym organizmie.


Szkic pokazuje jak wygląda zdrowy ząb. Widać dobrze spełniające swoją rolę przyzębie, które obejmuje tkanki otaczające i unieruchamiające ząb. W ich skład wchodzą dziąsła, cement, zębina i kość wyrostka zębodołowego. Dziąsła są dobrze obkurczone wokół korzenia i nie dopuszczają do odsłonięcia szyjki zębowej. Dopiero pojawienie się kamienia nazębnego, który wciska się pod ząb, powoduje odchylenie worka dziąsłowego i otwiera drogę dla bakterii, stwarzając dogodne warunki dla rozwoju chorób przyzębia.


Objawy chorób przyzębia


Jeśli właściciel nie zagląda psu do pyska, dość długo mogą pozostać niezauważone. W kolejności pojawiania się objawów można wymienić:
  • najpierw żółty a potem brązowy osad na zębach przy linii dziąseł
  • niemiły zapach z pyska
  • zaczerwienienie i obrzęk dziąseł
  • krwawienie i ropna wydzielina z dziąseł
  • odsłonięcie szyjek zębowych
  • rozchwianie zębów
  • ból i niechęć do jedzenia

Punktem wyjścia zawsze jest osadzanie się kamienia nazębnego, potem tworzą się kieszonki dziąsłowe, następuje odsłonięcie korzenia i uszkodzenie kości, rozchwianie i utrata zębów. W zaawansowanym stadium choroby bakterie znajdujące się w jamie ustnej mogą rozprzestrzenić się po całym organizmie i doprowadzić do chorób stawów, serca, nerek, wątroby lub płuc.

Tempo narastania kamienia nazębnego zależy od wielu różnych czynników:

• predyspozycje genetyczne zwierzęcia – większa skłonność psów małych ras
• budowa szczęki – większa podatność psów o budowie bracykefalicznej (cofnięta szczęka)
• rodzaj pokarmu - miękkie pożywienie w przeciwieństwie do suchej karmy sprzyja odkładaniu się kamienia
• stan zdrowia - np. niewydolność nerek może wywołać silne zapalenia dziąseł
• skład biochemiczny śliny
• higiena jamy ustnej



Istnieją cztery stopnie chorób przyzębia:


1. Zapalenie dziąseł.

Na tym etapie pojawia się płytka bakteryjna a osadzające się na powierzchni zębów resztki jedzenia zaczynają tworzyć kamień nazębny. Dziąsła są jeszcze obkurczone ale już podrażnione i zaczerwienione. Ponieważ jednak nie doszło do trwałego uszkodzenia przyzębia, wystarczy usunąć kamień i zadbać o higienę zębów, by problem całkowicie zlikwidować.

2. Wczesne zapalenie przyzębia.

Narastający kamień nazębny wciska się do przestrzeni poddziąsłowej i powoduje powstanie kieszonki dziąsłowej. Prawidłowa głębokość przyczepu dziąsłowego otaczającego ząb wynosi 3 mm, wystarczy jej obniżenie o 25 %, by dziąsło odchyliło się tworząc kieszeń, do której dostają się resztki jedzenia. Zalegają tam a pies nie ma możliwości oczyszczenia ich językiem. Rozpoczyna się proces zapalny, który będzie się rozprzestrzeniał na sasiadujące tkanki.

3. Przewlekłe zapalenia przyzębia.

Kieszonki dziąsłowe są już tak głębokie, że kamień wciska się do ich wnętrza otwierając drogę dla bakterii. Rozwija się zapalenie dziąsła, nierzadko ropne, następuje obniżenie głębokości przyczepu dziąsłowego nawet o 50 %, odsłanianie korzenia i erozja wyrostka zębodołowego. Te zmiany są już nieodwracalne, co oznacza, że walka z chorobami przyzębia będzie coraz to trudniejsza. Oprócz usunięcia kamienia z powierzchni zębów oraz kieszonek zębowych poprawę może przynieść chirurgiczne usunięcie brzegów przerośniętego dziąsła w celu zamknięcia kieszonki zębowej.

4. Ostre zapalenie przyzębia z zanikiem kości zębodołu.

Kamień nazębny jest jest już wszędzie, na koronie oraz na odsłoniętym korzeniu. Na skutek zaniku dziąsła i wyrostka zębodołowego następuje rozchwianie zębów a nawet ich utrata. Pies cierpi, ma trudności z gryzieniem pokarmu. Konieczne jest pilne usunięcie kamienia nazębnego oraz wszystkich rozchwianych zębów. Jest to etap nieodwracalnej degradacji wszystkich elementów przyzębia.

Podczas gdy wystarczy jeden rzut oka by stwierdzić, że mamy do czynienia z choroba przyzębia, to już określenie stopnia jej zaawansowania nie jest takie łatwe. Zdarza się, że kamień pokrywa zęby tak grubą warstwą, że dopiero po jej zdjęciu widać, że odsłonięte zostały już szyjki zębowe. Również dopiero wtedy można zmierzyć głębokość kieszeni zębowych, co obrazuje stan uzębienia. Nieleczone choroby przyzębia niosą ryzyko poważnych komplikacji. Na skutek zaniku wyrostka zębodołowego i utraty zębów może dojść do powstania przetoki ustno-nosowej a nawet złamania żuchwy.


Leczenie

stan przed i po usunięciu kamienia nazębnego

Podstawą leczenia chorób przyzębia jest usunięcie kamienia nazębnego przy pomocy ulradzwięków, zabieg można przeprowadzić w gabinecie weterynaryjnym w znieczuleniu ogólnym. W bardziej zaawansowanym stadium może okazać się konieczne chirurgiczne zamknięcie kieszonek zębowych. Niestety problem będzie powracać, bo na mocno uszkodzonym, chropowatym szkliwie kamień się szybko osadza. Jedyne co można zrobić, to starać się opóźnić ten proces, jak najczęściej czyszcząc psu zęby.


Zapobieganie


Jak zwykle lepiej zapobiegać niż leczyć. W tym celu trzeba:
  • jak najczęściej, minimum dwa razy w tygodniu czyścić psu zęby przy pomocy specjalnych past i szczoteczek przeznaczonych dla zwierząt. Pasty dla ludzi się nie nadają, bo pies nie potrafi ich wypluć a połknięte mogą mu zaszkodzić.
  • karmić psa suchą karmą, która doskonale mechanicznie usuwa osad z zębów
  • dawać psu do gryzienia specjalne zabawki do usuwania kamienia.

Wskazówki na temat czyszczenia zębów w zakładce: Jak dbać o oczy, uszy, zęby - pielęgnacja zębów.



Skomentuj artykuł - napisz, jeśli chcesz poszerzyć zawarte w nim informacje lub podzielić się swoim doświadczeniem. Masz ciekawy tekst lub zdjęcia swojego autorstwa skontaktuj się z nami. Wszystkich chętnych do współpracy serdecznie zapraszamy!

E-mail: *
Treść: *
Polityka prywatności

Prawa autorskie

Wszystkie ma- teriały publiko- wane w tym serwisie są chronione pra- wami autor- skimi. Kopiowanie całości lub części jest zabronione.
Projekt i wykonanie: Blueprint
Wszelkie prawa zastrzeżone dla piesporadnik.pl 2017
PiesPoradnik.pl ul. Grunwaldzka 487 B 80-309 Gdańsk

Zakaz kopiowania - wszystkie teksty, zdjęcia i materiały graficzne publikowane w tym portalu są chronione prawem autorskim i nie mogą być kopiowane.